้องทุกข์ใจเท่านั้น ตายซะเถอะ!”สิ้นเสียงนั้น เธอได้ปลดปล่อยอสูรโลหิตสองตนออกมาไล่ล่าฉินเฉาทันที“สลายไปซะ!”ฉินเฉาปลดปล่อยพลังเทพออกมาการทำลายล้างของวิชาจิตก่อเกิดได้แผ่กระจายออกมาทันทีในชั่วพริบตานั้น อสูรโลหิตทั้งสองตนที่เยื้องย่างเข้ามาอยู่ตรงหน้าเขาก็เริ่มสลายหายไป“อ๊ะ!”หวงฝู่อิงลั่วผงะไปอย่างไม่เก็บอาการ“ผู้ชายที่โง่เขลา”หลูเหม่ยจวนที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้นั้นจ้องมองฉินเฉา แล้วกล่าวออกมาอย่างเย็นชา “ฉันอุตส่าห์ไว้ชีวิตของนาย แต่นายกลับไม่รู้ตัว ยังคิดที่จะมาต่อต้านสำนักราชันย์ภูตของพวกเรา”“ฉันจะเป็นคนจัดการแปดสำนักบรรพกาลอะไรนั่นเอง”ฉินเฉาดึงกระบี่ออกมา แล้วชี้ไปยังหลูเหม่ยจวน“หลูเหม่ยจวน เธอลืมสิ่งที่เธอเคยพูดกับฉันไปแล้วเหรอ?”“บังอาจนัก!”ทันทีที่เห็นว่าผู้ชายน่ารังเกียจกำลังใช้กระบี่ชี้หน้าเจ้าสำนักของตัวเอง เหล่าศิษย์หญิงจากสำนักราชันย์ภูตก็หน้าเสียไปทันทีหวงฝู่อิงลั่วลงมือเป็นคนแรก เธอควบแน่นอสูรโลหิตในมือให้กลายเป็นลำแสง พลางคิดที่จะกวาดร่างฉินเฉาออกไปขวับ!ฉินเฉาเหวี่ยงกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ในมือเข้าฟาดฟันใส่อสูรโลหิตทันทีแกร๊ง!แต่อสูรโลหิตนั้นแข็งแกร่งมาก เมื่อมันปะทะกับกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ที่อยู่ในมือ ร่างของฉินเฉาก็จำเป็นจะต้องก้าวถอยหลังออกไปด้วยแต่ฝ่ายอสูรโลหิตก็สั่นสะท้านและกระเด็นออกไปไกลเช่นกันแข็งแกร่งจริง ๆ!ฉินเฉาคิดในใจด้วยความตกตะลึงผู้หญิงคนนี้มีพลังอยู่ในขั้นเนื้อเซ
