ียนแปดสำนักบรรพกาลช่างทรงพลังมากจริง ๆแม้แต่ศิษย์หญิงที่เพิ่งเข้ามาใหม่ก็มีพลังอยู่ในระดับนี้เสียแล้ว“แปดสำนักบรรพกาลมีเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใคร”หลัวเต๋อกล่าวกับฉินเฉา “ผู้คนในสำนักเหล่านั้นบรรลุการฝึกตนแต่ไม่ได้เข้าสู่สรวงสวรรค์”“เชี่ย งั้นที่นั่นก็มีปรมาจารย์อยู่นับไม่ถ้วนเลยน่ะสิ!”ฉินเฉาตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างอดไม่ได้แม่เจ้า เป็นสำนักที่น่ารำคาญเสียจริง ๆ“สำนักเหล่านั้นก่อตั้งมาเป็นหมื่นปีแล้ว….. แน่นอนว่ามันจะต้องไม่เหมือนกัน เดิมทีพวกเขาล้วนเป็นฤๅษีที่ชอบเก็บตัว แต่ข้าไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะปรากฏตัวออกมาอีกครั้ง เพราะว่าการถือกำเนิดของกุ่ยหมู่อย่างในตอนนี้ บางที…มันอาจจะเป็นสิ่งที่โชคชะตาได้ลิขิตเอาไว้แล้วก็ได้”หลัวเต๋อถอนหายใจออกมา“ฉันจะต้องจัดการเธอให้ได้”ฉินเฉาถือกระบี่ปทุมพิสุทธิ์เอาไว้แน่น “มีอยู่สิ่งหนึ่งที่ฉันจะต้องทำในตอนนี้”“เรื่องอะไรล่ะ?”หลัวเต๋อรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาอีกครั้ง“ปลุกผู้หญิงคนนั้นให้ตื่นขึ้นมายังไงล่ะ!”ฉินเฉาจ้องมองหลูเหม่ยจวน แล้วตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดังก้อง“ปลุกฉันให้ตื่นขึ้นมา? นายกำลังพูดถึงเรื่องฝันเฟื่องอยู่หรือไง?”เมื่อได้ยินคำพูดนั้น หลูเหม่ยจวนก็พลันหัวเราะออกมา“บางครั้งฉันก็คิดว่าเธอเป็นคนที่ไม่รู้จักประมาณตัวเอง”ฉินเฉาจ้องมองหลูเหม่ยจวน นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายออกมาอย่างหนักแน่น “แต่ฉันไม่มีทางลืมสิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นได้พูดกับฉันเอาไว้ว่าเธอจะต้องกล
