ย่างเช่นกำไลเก้ามังกรและพลังเทพนี่จึงเป็นความรับผิดชอบที่มาพร้อมกับผลประโยชน์หากเป็นไปได้ ฉินเฉาก็ต้องการที่จะเป็นอิสระจากเรื่องเซียนศักดิ์สิทธิ์บนสวรรค์เพราะว่าตอนนี้เขาต้องแบกรับทั้งหนี้และความรับผิดชอบถึงแม้ว่าอยากจะหนี แต่ก็หนีไปไม่พ้นโดยเฉพาะไอ้เวรเฮยฉีหลินคนนั้น มันคอยจับตามองเขาอยู่ตลอดเวลา จนถึงกับไม่ยอมให้เขาเดินทางออกนอกประเทศ“เจ้าหนุ่มฉิน… พวกเราก็รีบหนีกันก่อนเถอะ…..”หลัวเต๋อเอ่ยเตือนฉินเฉา“ทำไมล่ะ?”ฉินเฉารู้สึกมึนงงขึ้นมา “ทำไมพวกเราถึงต้องหนีไปด้วย?”“เพราะว่าในตำนานได้กล่าวเอาไว้ว่ากุ่ยหมู่เป็นคนอารมณ์ร้อนโดยเฉพาะกับผู้ชายยิ่งแล้วใหญ่ เธอเกลียดชังผู้ชายมาก ผู้ชายทุกคนที่เธอเจอจะต้องตายน่ะสิ…..”“เชี่ย นี่มันไม่ใช่แล้ว!”ฉินเฉาอุทานออกมา “ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ฉันกับเธอก็เป็นเพื่อนกันนะ…..”“ใครจะไปรู้ว่าเธอจะจำเรื่องในปัจจุบันได้หรือเปล่า…..”หลัวเต๋อไม่แน่ใจนัก เขามักจะเป็นคนคิดมากอยู่เสมอ และคิดมากยิ่งกว่าฉินเฉาหลายเท่า“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง……”ในขณะที่กำลังคุยกันอยู่นั้น สายฟ้าสีดำก็ค่อย ๆ จางหายไปร่างของหลูเหม่ยจวนยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้นไอปราณสีดำจำนวนมากปรากฏอยู่บนร่างกายของเธอมันดูเหมือนกับงูตัวเล็ก ๆ ที่กำลังเลื้อยไปมาด้วยความโกรธแค้นจู่ ๆ ฉินเฉาก็รู้สึกว่าดาราสาวในอนาคตที่อยู่ตรงหน้านั้นดูผิดแปลกไปยิ่งไปกว่านั้นเธอยิ่งดูห่างไกลไปเรื่อย ๆ …..“หลูเหม่ยจวน…..”“หลูเหม่ยจวนง
