ั้นเหรอ?”เธอลุกขึ้นยืน ใบหน้าอันงดงามปราศจากความซุกซนและมีชีวิตชีวาดังเช่นในอดีต สิ่งที่ปรากฏอยู่มีเพียงความเฉยเมยและโหดเหี้ยมเท่านั้น“ฉันจะมีชื่อที่น่าหัวเราะแบบนั้นได้ยังไง?”เธอกล่าวเย้ยหยันออกมา โดยที่ไม่แม้แต่จะชายตามองฉินเฉาเลยแม้แต่น้อย“เธอลืมเรื่องราวในชาตินี้ไปแล้วเหรอ?”ฉินเฉาอุทานออกมาด้วยความตกใจ“จะลืมได้ยังไงล่ะ?”หลูเหม่ยจวนกล่าวออกมาเบา ๆ “ยิ่งไปกว่านั้น มีผู้ชายอยู่คนหนึ่งที่สมควรตาย”หลังจากที่กล่าวออกมา เธอก็ยกนิ้วเรียวขึ้นและชี้ออกไปและแล้วจ้าวเฟยที่กำลังยืนอยู่ โดยที่ไม่รับรู้อะไรก็กรีดร้องออกมาอย่างกะทันหันจากนั้นเลือดได้ไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ด ผิวหนังของเขาเริ่มเปื่อยยุ่ย จนในที่สุดเขาก็กลายเป็นโครงกระดูกและคุกเข่าลงไปบนพื้นอย่างช้า ๆ“ธะ เธอทำอะไรน่ะ?”ฉินเฉาตกใจเป็นอย่างมากหลูเหม่ยจวนฆ่าคน?มันจะเป็นไปได้ยังไง?ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รู้จักกันมาเป็นเวลานาน แต่ฉินเฉาก็สัมผัสได้ว่าผู้หญิงที่เข้มแข็งคนนี้ เป็นคนที่มีจิตใจอ่อนโยนขนาดไหนแต่เธอกลับฆ่าคน“ก็แค่ฆ่าผู้ชายที่น่ารังเกียจเท่านั้น…..”หลูเหม่ยจวนกล่าวออกมาเบา ๆ และในที่สุดดวงตาของเธอก็จับจ้องไปยังฉินเฉาฉินเฉารู้สึกเย็นยะเยือกไปทั่วทั้งร่างกายทันทีนี่มันแววตาแบบไหนกัน?ราวกับว่าเธอสามารถมองทะลุผ่านเข้ามาถึงจิตใจของเขา“พลังขั้นครึ่งเซียน… ไม่เลวเลย….. ฉันกำลังคิดว่าควรจะฆ่านายดีหรือเปล่า”คำพูดของเธอทำให้ฉินเฉารู้สึกตื่นตระ
