ผู้กำกับก็จะต้องด่าเธอแน่ ๆ!”เธอกำลังสับสนวุ่นวายอยู่ในระฆังสีดำแห่งนี้เธอตบหน้าตัวเองอีกครั้ง พร้อมทั้งหยิกตัวเองไปด้วยแต่ไม่ว่าจะทำอย่างไร นอกจากความเจ็บปวดแล้ว มันก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นเกิดขึ้นเลย“นี่มัน… ไม่ใช่ความฝันจริง ๆ ด้วย…..”หลูเหม่ยจวนรู้สึกหมดหวังขึ้นมาทันทีถ้าหากว่ามันไม่ใช่ความฝัน…..แล้วเธอควรจะทำยังไงดีล่ะ?ไม่นะ เธอไม่อยากให้มันเป็นความจริง ไม่เอานะ!ในขณะที่เธอกำลังตื่นตระหนกอยู่นั้น ระฆังสีดำที่นิ่งสงบมานานก็พลันสั่นไหวอยู่หลายครั้งครืน ครืน!ดูเหมือนว่ากำลังมีคนเผชิญหน้ากับระฆังอยู่ เสียงอื้ออึงและแรงสั่นสะเทือนที่ส่งผ่านเข้ามาถึงด้านใน ทำให้หลูเหม่ยจวนกรีดร้องขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เธอเอามือปิดหูด้วยความทรมาน“สวรรค์ ใครก็ได้ช่วยฉันที!”เธอร้องตะโกนออกมาอย่างไม่รู้ตัว“ทำไมเจ้าถึงหวาดกลัวล่ะ?”ในขณะนั้นเอง เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งได้ดังก้องเข้ามาในหูของเธอทันทีที่หลูเหม่ยจวนได้ยินเสียงนั้น เธอก็พลันตกตะลึงเสียงดังกล่าวช่างฟังดูคุ้นหูมาก….. ราวกับว่า…เธอเป็นคนพูดมันออกมาเองไม่ใช่สิ เธอจะพูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง?นี่เธอบ้าไปแล้วเหรอ?“ทำไมเจ้าถึงหวาดกลัว…..”เสียงนั้นยังคงดังเข้ามาในหูของเธออย่างต่อเนื่องหลูเหม่ยจวนรู้สึกชาวาบไปทั้งร่างกาย สวรรค์… นี่มันเกิดอะไรขึ้น…..“เจ้าไม่ได้คาดหวังสิ่งเหล่านี้เอาไว้หรอกเหรอ?”เสียงนั้นยังคงดังขึ้นมา “ทั้งการฆ่าฟัน เลือด… และความกระหายต่อวิญญาณ
