เสียงเพลงทำให้ผู้คนรู้สึกมีความสุขได้อยู่เสมอแม้แต่ทารกแรกเกิด เมื่อได้ยินเสียงเพลงอันไพเราะก็จะมีปฏิกิริยาตอบสนองทางร่างกายคนที่ชอบปลูกพืชก็จะรู้ดีเช่นกัน ว่าเสียงเพลงประเภทต่าง ๆ จะทำให้พืชพรรณตอบสนองแตกต่างกันออกไปนี่จึงเป็นเสน่ห์ของเสียงในสิบแปดบทลงทัณฑ์แห่งนิกายเหยียนลั่วก็มีวิชาแบบนี้อยู่เช่นเดียวกันนั่นก็คือขลุ่ยเรียกวิญญาณเสียงที่ถูกเป่าออกมาผ่านขลุ่ยนี้จะส่งผลกระทบต่อจิตใจและวิญญาณของมนุษย์เมื่อมู่หว่านชิวเป่าขลุ่ย ทั่วทั้งถนนอี้ชู่แห่งนี้ ไม่ว่าจะเป็นทีมงานในกองถ่ายทำภาพยนตร์ ผู้คนที่กำลังเดินผ่านไปผ่านมา หรือแม้กระทั่งผู้โดยสาร และคนที่กำลังขับรถอยู่บนถนนรวมไปถึงผู้คนที่อยู่บนอาคารในบริเวณใกล้เคียง เมื่อได้ยินเสียงขลุ่ย พวกเขาต่างก็มีอาการมึนงงอย่างกะทันหันราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่กำลังเกิดขึ้นรอบตัวนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาแต่มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงได้สตินั่นก็คือหลูเหม่ยจวนไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร หลูเหม่ยจวนจึงไม่มีปฏิกิริยาไปกับเสียงขลุ่ยดังกล่าวนี้ เธอกลับมองทีมงานที่อยู่รอบตัวด้วยสายตาแปลกประหลาดแทนตอนนี้ถึงคิวของฝ่ายตรงข้ามที่จะต้องแสดงแล้วแต่ทุกคนเป็นอะไรกันไปหมด?ทำไมจ้าวเฟยถึงได้ยืนซื่อบื้ออยู่เฉย ๆ แบบนั้น?แล้วสิ่งที่เขาพึมพำออกมามันคืออะไร?“ทำที่ก้นของฉัน….. ทำที่ก้นของฉัน…..”“จ้าวเฟย? นะ นายเป็นอะไรไป?”หลูเหม่ยจวนตกใจมาก ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ใจ
