กล้าพูดเรื่องแบบนี้ออกมา?แต่เมื่อมองดูผู้คนที่อยู่รอบข้างอีกคน พวกเขากลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ กับกระทำที่ผิดแปลกไปของจ้าวเฟยเลยราวกับว่าทุกคนกำลังนอนละเมอเหมือนกันหมดแม้แต่ดวงตาก็ยังมืดมนลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?หลูเหม่ยจวนไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี เธอยืนนิ่งงันด้วยความตกตะลึงเช่นนั้น“เป็นเรื่องจริงเสียด้วย”แต่ในเวลานี้หญิงสาวในชุดโบราณสีม่วงกลับค่อย ๆ โรยตัวลงมาจากอากาศ และยืนอยู่ตรงหน้าหลูเหม่ยจวนแต่ทว่าผู้คนที่อยู่รอบ ๆ กลับทำเหมือนว่าไม่รับรู้ถึงการปรากฏตัวของเธอ พวกเขายังยืนนิ่งงันและหัวเราะออกมาอย่างโง่งมต่อไปพวกเขา…เป็นอะไรไป?หลูเหม่ยจวนไม่เข้าใจว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นกันแน่ แต่ในเวลานี้ผู้หญิงคนนั้นกำลังชี้นิ้วมาที่เธอ“ตามข้ามา นี่คือชะตากรรมของเจ้า”หลูเหม่ยจวนคิดว่าผู้หญิงคนนี้ดูแปลกมาก เธอจึงส่ายหน้าให้พร้อมกับก้าวถอยหลังไป“ฉันไม่รู้จักเธอ ฉันจะไม่ไปกับเธอหรอก”“ฮิ ๆ เจ้าควบคุมมันไม่ได้หรอก”มู่หว่านชิวหัวเราะออกมา และทันใดนั้นร่างของเธอก็เปล่งแสงทันทีจากนั้นก็ปรากฏตัวอีกครั้งที่ข้างกายหลูเหม่ยจวนในขณะเดียวกัน เธอยื่นมือออกมา แล้วยกร่างกายของหลูเหม่ยจวนขึ้นไปบนอากาศอย่างง่ายดายหลูเหม่ยจวนไม่เข้าใจ ทำไมผู้หญิงที่มีรูปร่างผอมบางคนหนึ่ง ถึงสามารถใช้แขนบาง ๆ นั่น ยกเธอขึ้นไปบนอากาศได้? ยิ่งไปกว่านั้นเธอยังทำท่าราวกับกำลังเดินเล่น ไม่มีท่าทีเหมือนคนที่กำลังออกแรงเลย“ชะ ช่วยด้วย…..”เธอมอง
