ซูเฟยกับฮัวเหนียงกำลังเดินเข้ามา คนหนึ่งสวมชุดสูทสีดำ อีกคนหนึ่งสวมชุดกระโปรงสีสันสดใสมันกลายเป็นเอกลักษณ์ของทั้งสองคนไปแล้วส่วนกลุ่มคนที่ตามหลังพวกเธอมา ทุกคนสวมใส่เสื้อคลุมสีดำพร้อมทั้งถือกระบี่อยู่ในมือพวกเขาคือศิษย์ฝีมือดีของนิกายหลัวซา แต่ละคนมีระดับพื้นฐานการฝึกตนอยู่ในขั้นความสามารถเทวะ แต่หากอยู่รวมกันและใช้ค่ายกลกระบี่หลัวซาก็สามารถสังหารผู้ที่มีระดับพื้นฐานการฝึกตนอยู่ในขั้นกายทองคำได้เช่นกันที่ส่งพวกเขาไปด้วย ไม่ใช่ว่าจะให้พวกเขาไปต่อสู้ แต่ประเด็นสำคัญคือต้องการให้พวกเขาคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง นอกจากนี้ทั้งฮัวเหนียงและซูเฟยจะได้มีคนเอาไว้ใช้งานไม่อย่างนั้นพวกเธอจะมีกันอยู่เพียงสองคนเท่านั้น หากไม่มีคนที่สามารถไว้ใจได้ แล้วจะควบคุมเมืองไท่กู่ที่ใหญ่โตแห่งนี้ได้ยังไง?เมื่อเป็นเช่นนั้น สู้หาผู้ติดตามให้กับซูเฟยและฮัวเหนียงเลยจะไม่ดีกว่าเหรอ?“ทั้งสองท่านคงจะเป็นตัวแทนพิเศษจากนิกายหลัวซา ข้าคือยินเหยียนเผิง ลูกชายบุญธรรมของจ้าวเหวินเยว่ จ้าวเมืองไท่กู่ ส่วนพวกเขาคือผู้พิทักษ์ของเมืองไท่กู่แห่งนี้ พวกเรารอคอยพวกท่านที่นี่กันมานานแล้ว”เมื่อเห็นพวกเธอเดินมาแต่ไกล ยินเหยียนเผิงก็ก้าวเข้าไปกล่าวต้อนรับด้วยรอยยิ้มอย่างอบอุ่นทันที“โอ้ พวกท่านทั้งสองช่างมีลักษณะราวกับเซียนจริง ๆ สมแล้วที่เป็นนิกายหลัวซาในตำนาน ต่อไปหากเมืองไท่กู่อยู่ภายใต้การบริหารของนางเซียนทั้งสองท่าน มันจะต้องย
