บนั้นแล้ว”ฉินเฉาพยักหน้า “งั้นฉันก็จะยกเมืองไท่กู่ให้กับเธอ”เขาจับมือซูเฟยเอาไว้ แล้วกล่าวว่า “ถึงแม้ว่าเธอจะมีประสบการณ์ แต่การบริหารเมืองที่ผู้ฝึกตนอยู่อาศัยและดำรงชีวิต มันก็อาจจะห่างไกลไปจากสิ่งที่เธอจินตนาการเอาไว้ก็ได้ ถ้าหากเธอต้องการอะไร เธอก็แค่บอกฉันมาเท่านั้น นิกายหลัวซาของพวกเราและฉินเฉาคนนี้จะคอยสนับสนุนเธอตลอดไป”ซูเฟยรู้สึกอบอุ่นหัวใจมากเมื่อได้ยินคำพูดของฉินเฉาเธอไม่ต้องการที่จะเป็นผู้หญิงบอบบาง ที่จงเกลียดจงชังหรือหลงรักผู้ชายในยามจำเป็น เธอต้องการผู้ชายที่พร้อมจะก้าวมายืนตรงหน้าและปกป้องดูแลเธอแต่หากไม่ใช่ในยามนั้น เขาก็จะต้องคอยสนับสนุนเธอจากข้างหลังขอเพียงเท่านี้สิ่งที่เธอต้องการ มันไม่ได้มีอะไรที่มากมายจนเกินไปนี่เป็นเพียงคำขอจากผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เท่านั้นเพียงแต่ว่าผู้ชายที่สามารถให้การสนับสนุนซูเฟยจากด้านหลังได้มันกลับมีจำนวนน้อยจนเกินไปหลังจากที่เธอตามหามานาน เธอก็พบแค่เพียงฉินเฉาคนเดียวเท่านั้นผู้ชายคนอื่น… หวังเพียงแค่เงินทองหรือเรือนร่างของเธอเท่านั้น…..เอ่อ แต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธเช่นกัน ว่าฉินเฉาก็กำลังหวังเรื่องอย่างว่าจะว่าไปแล้ว จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าฉินเฉาเป็นคนบ้ากามเหมือนกัน…..“ฮัวเหนียง”ฉินเฉาหันหน้าไป แล้วกุมมือของฮัวเหนียง“คุณชาย…..”ฮัวเหนียงยังคงยืนนิ่ง ร่างของเธอแผ่บรรยากาศอันสง่างามและเรียบง่ายออกมาไม่ว่าเมื่อไหร่ เธอก็มักจะดูเหมือนกับภาพวาดอยู่เสมอ