“ฉันกังวลว่าซูเฟยจะไม่เข้าใจเรื่องราวในโลกของผู้ฝึกตน ยิ่งเธอไปคนเดียว ฉันก็ยิ่งกลัวว่าเธอจะไม่ปลอดภัย ฮัวเหนียง เธอช่วยพาศิษย์ฝีมือดีในนิกายหลัวซาเดินทางไปเมืองไท่กู่ด้วยกันจะได้มั้ย?”“ข้าเข้าใจแล้ว คุณชายวางใจได้ค่ะ”“หรือว่าจะให้ฉันไปด้วยดีคะ?”เสี่ยวไป๋เอ่ยถามออกมา“ไม่จำเป็นหรอก เธอมีงานมากพออยู่แล้ว ฉันไม่อยากให้เธอเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องในเมืองไท่กู่ เธอกับชิโยะคอยดูแลนิกายหลัวซาต่อไปก็พอแล้ว”ฉินเฉารู้สึกทุกข์ใจแทนเสี่ยวไป๋เธอต้องคอยจัดการเรื่องต่าง ๆ ให้กับเขามามากเพียงพอแล้ว หากต้องมายุ่งเกี่ยวกับเรื่องในเมืองไท่กู่อีกก็คงจะเหนื่อยตายกันพอดี ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ใช่เหล็ก แต่เป็นสาวน้อยตัวเล็ก ๆ เท่านั้น“ค่ะ เสี่ยวไป๋จะช่วยนายท่านฉินดูแลนิกายหลัวซาแห่งนี้เอง”“อืม ต้องลำบากเธอแล้ว ถึงยังไงที่นี่ก็ยังเป็นฐานใหญ่ของพวกเรา”“ค่ะ เสี่ยวไป๋จะจัดการเอง”เสี่ยวไป๋พยักหน้ารับเธอช่วยฉินเฉาคิดเรื่องต่าง ๆ ได้มากมายจริง ๆฉินเฉารู้สึกมีความสุขจริง ๆ ที่ได้อยู่กับสาว ๆ เหล่านี้ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่ผู้ฝึกตนในเส้นทางปีศาจ ไม่ใช่อิงเทียนเซียนซุน เขาก็ยังคงรู้สึกมีความสุขมากอยู่ดีเพราะว่าเขามีทุกอย่างที่เขาควรจะมีแล้วไม่อย่างนั้นจะมีคำกล่าวนี้ได้ยังไง มีภรรยาที่ดีเช่นนี้ สามียังต้องการอะไรอีก?แค่ก ๆ แต่ดูเหมือนว่าเสี่ยวไป๋จะไม่ใช่ภรรยาของเขาแต่ถึงอย่างไร เรื่องมันก็กลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว“เอาล่ะ ถ้าหา
