ตาแบบนี้ล่ะ…..”“เพราะว่าข้าไม่ใช่คน แต่เป็นอสูรงูยังไงล่ะ”ฮัวเหนียงกล่าวอย่างตรงไปตรงมา “นี่เป็นเพียงเนื้อหนังที่ยืมมาเท่านั้น”“เอ๋?”ซูเฟยไม่เข้าใจในสิ่งที่ฮัวเหนียงพูดเนื้อหนังที่ยืมมา?อสูรงู?“ฮัวเหนียง เธอเพิ่งจะเข้ามาในโลกของผู้ฝึกตน เธอยังไม่เข้าใจหรอก”เมื่อได้เห็นท่าทางประหลาดใจของซูเฟย ฉินเฉาก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้“ข้าเข้าใจแล้ว”ฮัวเหนียงโบกมือ “เมื่อก่อนคุณชายก็มีท่าทีแบบนี้เหมือนกัน ฮัวเหนียงจะจัดการเอง”หลังจากที่กล่าวเช่นนั้น เธอก็ยื่นมือไปจับมือของซูเฟยเอาไว้“น้องสาวซูรู้สึกถึงอุณหภูมิของข้าหรือเปล่า?”“มันค่อนข้างที่จะเย็น”ซูเฟยกล่าวออกมาด้วยความตกใจ ความเย็นแบบนี้ ราวกับว่าไม่ใช่อุณหภูมิในร่างกายของมนุษย์“ข้ารู้ว่าน้องสาวซูกำลังคิดอะไรอยู่ น้องสาวซูคิดถูกแล้วล่ะ”ฮัวเหนียงมองทะลุไปถึงสิ่งที่อยู่ในหัวของซูเฟย “ข้าไม่ใช่มนุษย์จริง ๆ แต่เป็นงูดอกไม้ที่ฝึกตนมาหลายร้อยปี”“เอ๋!”คราวนี้ซูเฟยตกใจมากจริง ๆสาวสวยคนนี้ไม่ใช่มนุษย์อย่างนั้นเหรอ?จะเป็นไปได้ยังไง?“ไม่ต้องแปลกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นในโลกของผู้ฝึกตนหรอก”ฉินเฉาเห็นท่าทางของซูเฟยแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ตอนที่เขาเพิ่งจะเข้ามาในโลกของผู้ฝึกตน ท่าทางของเขาก็ดูโง่งมแบบนี้เหรอ?เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้หรอก คนที่มีฝีมือยอดเยี่ยมและฉลาดปราดเปรื่องอย่างเขาจะมีปฏิกิริยาโง่ ๆ แบบนี้ได้ยังไง?“ตอนที่เจ้ายังเป็นเด็ก เจ้าก็คงจ
