สติไปเมื่อสักครู่นี้เสี่ยวไป๋ใช้ใยแมงมุมของเธอเป็นสื่อกลางในการนำพลังของซูเฟยส่งต่อไปยังนอกอวกาศ…..ฉินเฉาค้นพบแล้วว่าเสี่ยวไป๋คือผู้ฝึกตนที่มีพรสวรรค์อย่างแท้จริงทันทีที่เห็นท่าทีของซูเฟยสงบลง หุ่นเชิดปีศาจจึงสลายพลังของตัวเองไปด้วยเมื่อค˺ายันตัวเองเอาไว้ไม่ได้ ซูเฟยจึงค่อย ๆ ล้มลงไปบนพื้นแต่ฉินเฉาได้ปรากฏตัวต่อหน้าเธอเสียก่อน แล้วโอบกอดร่างของสาวสวยที่บุกโจมตีอย่างบ้าคลั่งเมื่อสักครู่นี้เอาไว้“ในที่สุดก็สงบลงสักที”ฉินเฉาเช็ดเหงื่อ แล้วกล่าวออกมา“ทำได้แค่หยุดเธอ แต่ต่อสู้อย่างเต็มกำลังไม่ได้นี่มันน่าหงุดหงิดจริง ๆ”จ้าวจิงจิงกำหมัด พร้อมกับกล่าวออกมา “ต่อไปถ้าหากมีการต่อสู้ที่แท้จริงอีก นายต้องเรียกพวกเรามาด้วยล่ะ”เธอพูดเช่นนั้น ก่อนที่จะหันหลังและเดินจากไป“รอเดี๋ยว!”ฉินเฉารีบตะโกนออกมาอย่างรวดเร็ว “ไหน ๆ ทุกคนก็อยู่ที่นี่กันหมดแล้ว ฉันมีสิ่งหนึ่งที่จะต้องอธิบาย”หุ่นเชิดปีศาจหันหน้ากลับมาจ้องมองเขาด้วยแววตาเป็นประกาย“ถ้าหากพวกเธอเจอผู้ชายที่สวมหน้ากากตัวตลกและถูกเรียกว่ากุนซือ ได้โปรดจำเอาไว้ว่าเขาคือศัตรูของพวกเรา ถ้าหากใครเจอเขาก็สามารถฆ่าเขาได้เลย สาเหตุที่พยัคฆ์ปีศาจต้องกลายเป็นแบบนี้ มันก็เป็นความผิดของเขา”“เข้าใจแล้ว”จ้าวจิงจิงโบกมือ “ฉันจะระเบิดดั้งของมันให้หักไปเลย!”“ฉันจะจับกุมเขาให้ได้”อ้ายเสี่ยวเสวี่ยไม่ได้หันหลังกลับมา “เรื่องให้ฆ่าคนน่ะ ฉันไม่ทำหรอก”“ฮิ ๆ ศิษย์จะเชื่อฟั
