งคำสั่งของสามีนะ”หลิวอิงหัวเราะคิกคักแล้วกล่าวออกมา นั่นเกือบจะทำให้ฉินเฉาหันมาตีเธออยู่แล้วนับวันยัยนี่ก็ยิ่งอวดดีมากขึ้นเรื่อย ๆต้องบอกให้หลิวจางสั่งสอนน้องสาวผู้ชาญฉลาดของเธอดี ๆ เสียแล้ว“ฮัวเหนียงจะปฏิบัติตามคำสั่งของคุณชายค่ะ”ฮัวเหนียงนั้นดูสงบมากที่สุด เธอยืนนิ่ง ๆ และมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า“นายท่านฉินวางใจได้เลยค่ะ หลังจากนี้เสี่ยวไป๋จะสั่งให้องค์กรหลัวซาตรวจสอบคนคนนี้”“ดีมาก”หากเสี่ยวไป๋เป็นคนจัดการ ฉินเฉาก็วางใจในเรื่องนี้“ซูจี เธอพาคนอื่น ๆ กลับไปก่อนเถอะ”ฉินเฉากล่าวว่า “ฉันยังมีเรื่องอื่นที่จะต้องอธิบายให้พวกเสี่ยวไป๋ฟังอ้อ ใช่แล้ว นี่คือเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดิน ถ้าหากวันไหนเธอไม่อยากเป็นแวมไพร์อีกต่อไปแล้ว เธอก็แค่กินมันเข้าไป จากนั้นเธอก็จะสามารถกลับมาเป็นมนุษย์ได้อีกครั้ง”“อืม ฉันเข้าใจแล้ว”ซูจีพยักหน้าและรับเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินมา เมื่อไหร่ก็ตามที่ฉินเฉากำลังอยู่กับผู้หญิงคนอื่น หรือว่ากำลังพูดคุยธุระกัน เธอก็มักจะรู้กาลเทศะอยู่เสมอนี่คือสิ่งที่ทำให้ฉินเฉาชื่นชอบเธอมากที่สุดหลังจากที่ซูจีและคนอื่น ๆ เดินออกไปแล้ว ฉินเฉาที่กำลังโอบกอดซูเฟยเอาไว้ก็หันหน้าไปถามศิษย์ในนิกายหลัวซาที่ติดตามมาด้วย“ทุกคนเคยได้ยินเรื่องเมืองไท่กู่กันหรือเปล่า?”เขาเอ่ยถามขึ้นมา“เมืองไท่กู่?”เสี่ยวไป๋มักจะอ่านหนังสือเกี่ยวกับโลกของผู้ฝึกตนอยู่เป็นประจำเธอจึงมีปฏิกิริยาเป็นคนแรก “มันคือเมืองที่
