“เก้ามังกรรวมเป็นหนึ่ง!”จ้าวเหวินเยว่ชูหอกมังกรทองขึ้น แล้วตะโกนออกมาทันใดนั้นมังกรทองทั้งเก้าตัวก็พุ่งเข้าไปในหอกที่อยู่ในมือของเขาจากนั้นรูปร่างของหอกก็พลันเปลี่ยนไป เพียงชั่วพริบตาเดียวปลายหอกได้กลายเป็นศีรษะของมังกร ซึ่งมีคมมีดสีทองอันแหลมคมปรากฏออกมาจากปากด้ามของหอกก็กลายเป็นร่างของมังกรไปด้วยเช่นกัน จ้าวเหวินเยว่คว้าหอกดังกล่าวเอาไว้ในมือ“ฉินเฉา หอกเล่มนี้จะช่วยส่งเจ้าไปสู่ความตาย!”จ้าวเหวินเยว่คำรามออกมา ก่อนที่จะกระโจนขึ้นไปบนอากาศด้านหลังของเขามีภาพมังกรที่กำลังบิดร่างไปมาอย่างต่อเนื่อง“ตายซะเถอะ มังกรทองสะบั้นชีวี!”สิ้นเสียงนั้น เขาก็พุ่งตัวลงมาจากฟ้า หอกในมือเปล่งเสียงมังกรคำรามออกมาดังสนั่นราวกับเสียงฟ้าผ่า ก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่ฉินเฉาขวับ!ในชั่วพริบตาที่หอกเล่มนั้นกำลังจะพุ่งลงมายังใบหน้า ฉินเฉาได้ยื่นมือขวาออกไปจับหอกมังกรเอาไว้อย่างง่ายดายปราณสีทองอันทรงพลังแผ่กระจายออกไปโดยรอบทั้งอิฐและกระเบื้องมุงหลังคาหลุดลอยออกไปบนอากาศแต่ฉินเฉายังคงยืนนิ่งราวกับรูปปั้น ไม่ถอยหลังกลับแม้แต่เพียงก้าวเดียว“แค่เข้าสู่ขั้นประกายแสงก็คิดที่จะมาอาละวาดแล้วเหรอ?”แววตาของฉินเฉามีเพียงแต่ความเฉยชา ราวกับไม่เห็นจ้าวเหวินเยว่อยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย“บัดซบ! เป็นไปได้ยังไง?”จ้าวเหวินเยว่คาดไม่ถึง ตนซึ่งอยู่ในขั้นประกายแสงได้ลงมืออย่างเต็มกำลัง แต่กลับทำลายแม้แต่ฝ่ามือของอีกฝ่ายไม่ได้เช่นนี้เขาเ