ป็นเทพเซียนหรือไง?ตู้จินเผิงที่กำลังมองอยู่อีกด้านก็ตกตะลึงไปด้วยพระเจ้า เมื่อสักครู่นี้เขาเองก็ได้เห็นสิ่งที่ฉินเฉาตัวปลอมได้สัมผัสไปแล้วเช่นกัน“เมืองไท่กู่เป็นสถานที่ที่ดี”จู่ ๆ ฉินเฉาก็กล่าวออกมา ทำให้จ้าวเหวินเยว่ ผู้ที่กำลังออกแรงดึงหอกหันมาจ้องมองเขาด้วยความประหลาดใจทำไมจู่ ๆ ผู้ชายคนนี้ถึงได้พูดถึงเมืองไท่กู่ล่ะ?ราวกับคู่รักที่กำลังมีอะไรกันอยู่ดี ๆ แต่กลับมีคนพูดขึ้นมาว่า วันนี้อากาศดีจังเลยนะเอ่อ มันจะขัดอารมณ์กันเกินไปหรือเปล่า?“ตอนแรกฉันชอบที่นี่มาก แต่ไม่คิดเลยว่าที่นี้จะตกต˹าและเต็มไปด้วยความมืดมิดได้ขนาดนี้ โดยเฉพาะเจ้าเมืองอย่างแก ไม่ทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี แต่ยังคิดที่จะเข่นฆ่าคนเพื่อชิงสมบัติไปอีก แกว่าฉันควรที่จะยกโทษให้กับแกหรือเปล่า?”“เมืองไท่กู่เป็นของข้า ข้าจะพูดอะไร แล้วเจ้าจะทำไม!”จ้าวเหวินเยว่ตวาดออกมาด้วยความเดือดดาล“ใช่ เมืองไท่กู่เป็นของแก”ฉินเฉาพยักหน้า “แต่หลักการของโลกผู้ฝึกตนก็คือปลาใหญ่กินปลาเล็ก เพราะฉะนั้นที่นี่จะไม่เป็นของแกอีกต่อไปแล้ว”หลังจากที่กล่าวเช่นนั้น ฉินเฉาก็ได้ยื่นมืออีกข้างโจมตีใส่หน้าอกของจ้าวเหวินเยว่ทันที“ฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับ!”พรึ่บ!หน้าอกของจ้าวเหวินเยว่กลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ที่ทะลุไปถึงแผ่นหลังมันทะลุผ่านร่างกายของเขาไปผู้คนที่อยู่รอบ ๆ ต่างพากันตกตะลึงในทันทีสามารถเอาชนะปรมาจารย์ขั้นประกายแสงได้เช่นนี้ ช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ!ฉินเฉาอ
