กไม่กี่วันก็จะมีคนมารับเมืองไท่กู่ไปแล้ว ข้าจะต้องกลับไปฝึกตน เพื่อเตรียมตัวที่จะข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ไปให้ได้ เหยียนเผิง อย่าได้ทำให้พ่อบุญธรรมผู้นี้ผิดหวังในตัวเจ้า ไปซ่อมแซมโรงน˺าชาซะ ตอนที่ข้าไม่อยู่ เจ้าก็จงดูแลที่นี่ให้ดี และในอีกสองวันก็จงต้อนรับคนที่จะมาให้ดี ๆ ด้วย นี่คืองานที่พ่อบุญธรรมผู้นี้มอบหมายให้กับเจ้า”หลังจากที่กล่าวจบ จ้าวเหวินเยว่ก็พาผู้พิทักษ์จำนวนมากกลับไปยังตำหนักของเจ้าเมือง“คุณชาย พวกเราจะทำยังไงกันดีครับ…..”หัวหน้าหน่วยผู้พิทักษ์ ผู้จงรักภักดีต่อยินเหยียนเผิงเอ่ยถามออกมาเบา ๆ“จะยกเมืองไท่กู่ให้กับคนอื่นไม่ได้เป็นอันขาด!”ยินเหยียนเผิงกำหมัดแน่น ดวงตาวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธ“ช่วงที่พ่อบุญธรรมกำลังเก็บตัวฝึกฝนวิชาอยู่แบบนี้ ข้าจะต้องเตรียมการเรื่องนี้ให้ดี”ยินเหยียนเผิงผู้นี้คือลูกบุญธรรมของจ้าวเหวินเยว่ภรรยาของจ้าวเหวินเยว่ได้ตายจากไปนานแล้ว ถึงแม้ว่าชายคนนี้จะเป็นคนโลภมาก แต่เขาก็รักผู้หญิงของตนอย่างสุดหัวใจในหัวใจของเขา นอกจากภรรยา เขาก็ไม่ต้องการผู้หญิงคนที่สองอีกดังนั้นเขาจึงไม่มีบุตรเลยแม้แต่คนเดียวเพราะเหตุนั้นจึงได้รับยินเหยียนเผิงมาเป็นลูกบุญธรรมเดิมทีเขาได้ฝึกฝนให้ยินเหยียนเผิงเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งเจ้าเมืองต่อจากเขาแต่ใครจะคิดว่าฉินเฉาจะทำลายมันลงไปกลางคันเช่นนี้ฉินเฉาได้เปลี่ยนจ้าวเหวินเยว่ให้กลายเป็นหุ่นเชิดของตัวเอง และกำลังจะครอบครองเอาเมืองไท่กู่แห่
