ฟ้าว!แสงอันเย็นวาบสะท้อนเข้ามาทันทีฉินเฉาถอยหลังไปสองก้าวอย่างไม่ทันรู้ตัวโชคดีที่เขาเป็นเนื้อเซียนแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาก็คงจะหลบเลี่ยงการโจมตีอย่างฉับพลันของอีกฝ่ายไม่ได้หลัวหรูเมิ่งประหลาดใจเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าฉินเฉาสามารถหลบการโจมตีของตนได้“กล้ามาขอของของข้า เจ้าก็ต้องเอาชีวิตของเจ้ามาแลก!”สิ้นเสียง เส้นผมสีขาวโพลนของเธอก็พลันปลิวไสว จิตสังหารอันรุนแรงได้แผ่ซ่านไปทั่วทิศทางอย่างบ้าคลั่งดอกไม้และพืชพรรณที่อยู่ในสวนสัมผัสได้ถึงจิตสังหารจึงเริ่มเหี่ยวเฉาลงเสี่ยวไป๋ปลูกพืชพรรณเหล่านี้ขึ้นมาด้วยความตั้งใจ ถ้าหากมันเหี่ยวเฉาลงไป เธอจะต้องรู้สึกเสียใจอย่างแน่นอน“หนีฉาง ต้องพึ่งเธอแล้ว!”ฉินเฉาอัญเชิญมังกรโบราณธาตุไม้ออกมาทันที“นายท่าน หนีฉางมาแล้วค่ะ!”เกราะไหล่ข้างซ้ายสีเขียวปรากฏขึ้นมาบนร่างกายของฉินเฉาจากนั้นแสงสีเขียวก็ได้ปะทุออกมาจากเกราะไหล่ ก่อนที่จะแผ่ขยายออกไปครอบคลุมทั่วทั้งสวนด้านหลังแห่งนี้เพียงชั่วพริบตาเดียว ดอกไม้และพืชพรรณที่เริ่มเหี่ยวเฉาก็พลันถูกกระตุ้นและกลับมาเบ่งบานอีกครั้ง“พลังธาตุไม้งั้นเหรอ?”หลัวหรูเมิ่งมองไปรอบด้าน “ไม่รู้ว่าพลังนี้จะสามารถช่วยชีวิตของเจ้าเอาไว้ได้หรือเปล่า”สิ้นเสียงนั้น เธอก็ค่อย ๆ ยกมือขวาที่มีเล็บมือยาวเหยียดของเธอขึ้นมาผู้หญิงคนนี้เป็นครึ่งปีศาจ มือขวาของเธอจึงสามารถเรียกว่ากรงเล็บได้แล้ว“เชี่ย!”ฉินเฉาสบถขึ้นมาภายในใจ “ตาแก่หลัวเต๋อ! ไหนนายบอ
