“นายเป็นหมาหรือไง?”เสียงของผู้หญิงคนนี้แฝงเอาไว้ซึ่งความเกลียดชังเล็กน้อย “อย่าลืมฉันสิ ฉันคือซูเฟยยังไงล่ะ”เมื่อกล่าวจบ เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือแล้วกดโทรออกต่อหน้าฉินเฉาในไม่ช้า เสียงโทรศัพท์มือถือของฉินเฉาก็ดังขึ้น เมื่อก้มลงมองก็พบว่าเป็นสายจากซูเฟยเธอมีโทรศัพท์ของซูเฟยอยู่กับตัว?ซูเฟยกำลังตกอยู่ในอันตรายงั้นเหรอ?ทำไมจี้หยกภูตผีหลัวซาของเขาถึงไม่ช่วยซูเฟยเอาไว้ล่ะ?“พวกแกทำอะไรซูเฟย?”ฉินเฉารู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นมาอย่างกะทันหัน พลังอันมหาศาลได้แผ่ออกมาจากร่างของเขาและแพร่กระจายไปรอบตัวในไม่ช้า ทั่วทั้งสวนสนุกก็พลันเงียบสงัดลงความหดหู่ที่แล่นผ่านเข้ามาในใจ มันกระตุ้นให้พวกเขารู้สึกอยากคุกเข่าลงกับพื้นนี่มันเกิดอะไรขึ้น?หญิงสาวฝั่งตรงข้ามที่ปลอมตัวเป็นซูเฟยก็รู้สึกตกใจมากเช่นกันเขามีพลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้เชียวเหรอ?เธองอขาลงเล็กน้อย และฝืนความรู้สึกที่อยากจะคุกเข่าลงไปกับพื้น“ธะ เธอยังสบายดี ข้าแค่ใช้ขลุ่ยเรียกวิญญาณมากระตุ้นให้จิตใจของเธอสับสนเท่านั้น!”เธอรีบตะโกนออกมาทันทีหลังจากที่ได้ยินเช่นนั้น พลังอันน่าเหลือเชื่อที่แผ่ออกมาจากร่างของฉินเฉาก็เบาบางลงไปเล็กน้อยแรงกดดันอันมหาศาลได้จางหายไป พื้นที่รอบ ๆ จึงกลับมาวุ่นวายอีกครั้งหนึ่งหญิงสาวฝั่งตรงกันข้ามแอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก‘น่ากลัวเหลือเกิน…..’เธอแอบพึมพำอยู่ภายในใจ ไม่ได้เจอกันมานาน ผู้ชายคนนี้กลับน่าสะพรึงกลัวขึ้นหลายเท่า
