ทุกตนจึงเชื่อฟังคำสั่ง ไม่มีการก่อความวุ่นวายอีก
เจ้าแห่งมารร้ายกล่าวต่อว่า “สำนักหมิงเยว่ละเมิดกฎของเกมก่อน พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องสุภาพกับพวกเขาอีก ดังนั้น ข้าขอสั่งให้มารใหญ่สามตน พวกเจ้าจงนำลูกสมุนออกปฏิบัติการ ไม่ต้องคำนึงถึงขอบเขตพื้นที่เหมือนแต่ก่อน ไม่ว่าจะเป็นเขตไหน จงจับตัวผู้ฝึกฝนชาวมนุษย์ทั้งหมดมาให้ได้ อย่าให้รอดไปแม้แต่คนเดียว!”
“ขอรับเจ้าแห่งมารร้าย!” เหล่ามารร้ายตอบรับพร้อมเพรียงกัน
“รับคำสั่ง!”
โครม! ปีศาจใหญ่สามตนกระโดดขึ้นจากพื้น
ฮู่…
มารร้ายนับไม่ถ้วนตามหัวหน้าของพวกมันบินไปสามทิศทาง ทั่วฟ้าดินเต็มไปด้วยเงาของมารร้าย อย่างน้อยก็มีหลายแสนตน
หุบเขามารอับเฉา พลังปีศาจพลุ่งพล่าน มารร้ายนับไม่ถ้วนออกปฏิบัติการ สถานการณ์วุ่นวายขึ้นทันที
หลี่ลี่ยังไม่รู้ว่าการล่ามารร้ายมากเกินไปของเขา ได้ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์ในหุบเขามารอับเฉา หลังจากช่วยปี้ชิงหลวนแล้ว ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง เขาไม่ได้พบมารผสานขั้นอาวุธอีกเลย เห็นว่าเวลาถึงวันที่สิบแล้ว จึงเตรียมตัวกลับ
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาข้ามแม่น้ำทมิฬและเดินกลับ ผ่านเขตทดสอบของศิษย์ชั้นใน ก็ไม่พบมารร้ายแม้แต่ตัวเดียว
“หรือว่ามารร้ายแถวนี้ถูกศิษย์ชั้นในของสำนักหมิงเยว่จับไปหมดแล้ว?” หลี่ลี่สงสัยในใจ
ผ่านไปอีกกว่าหนึ่งชั่วยาม หลี่ลี่ก็แน่ใจว่าสถานการณ์ในหุบเขามารอับเฉาไม่ชอบมาพากล ไม่พบร่องรอยของมารร้ายร่างมนุษย์เลย จนถึงตอนนี้ยังไม่เจอแม้
