ต้องรู้เรื่องนี้สินะ”ฉินเฉาฉีกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มของเขาพลันดูแปลกประหลาดขึ้นมาอย่างกะทันหันเมื่อได้เห็นรอยยิ้มเช่นนี้ เฉิงอิงก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมา“นายคิดจะทำอะไร?”“ฉันกำลังคิดว่า ในเมื่ออีกฝ่ายมารังแกพวกเราอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้แล้ว ทำไมพวกเรายังจะต้องใช้กลยุทธ์จับโจรเอาหัวโจกอีกล่ะ?”ฉินเฉากล่าวเย้ยหยันออกมา “ชาวจีนในอดีตเคยกล่าวเอาไว้ว่าหากล่วงเกินชาวฮั่น แม้จะห่างไกลเพียงใดก็ต้องตาย อาเหนี่ยวจีไม่ได้ต้องการที่จะครอบครองเกาะไป๋เหยียนของพวกเราหรอกเหรอ? ถ้าหากพวกเรายิงปืนใหญ่ใส่เขา เพื่อประกาศตัวปกป้องอธิปไตยในทะเลจีนใต้ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดี”“เรื่องนี้ยังพอมีทางเป็นไปได้ แต่พวกเราจะต้องไปร้องขอคำสั่งจากผู้นำระดับสูงเสียก่อน พวกเราจะต้องระวังเรื่องนี้กันให้มาก”เฉิงอิงกล่าวออกมา“อืม ฉันจะไปหาผู้อำนวยการหลี่กับเธอด้วย”ฉินเฉาพยักหน้าเมื่อทั้งสองคนตกลงกันเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกไปจากร้านเบเกอรี่ทันที“พี่ฉินเฉาจะไปแล้วเหรอ?”ทันทีที่เห็นว่าคนรักกำลังจะจากไป หลี่นาก็รู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา“อืม มีเรื่องสำคัญที่ฉันจะต้องรีบไปจัดการน่ะ”ฉินเฉาพยักหน้า “นานาน้อยเรียนและหาเงินไปอย่างสบายใจเถอะถ้าหากคิดถึงพี่ฉินเฉาเมื่อไหร่ก็ให้โทรมา แล้วฉันจะรีบมาอยู่ข้าง ๆ เธอเอง”“เข้าใจแล้ว พี่ฉินเฉา… รีบไปทำธุระเถอะ…..”หลี่นาน้อยนั้นราวกับภรรยาสาว เธอยืนอยู่หน้าร้านเบเกอรี่และจ้องมองแผ่นหลังของฉินเฉาที่กำลังเดินจากไ
