รจะให้อาร์ติแฟคกับเฉิงอิงสักอย่างในขณะที่เขากำลังคิดว่าควรจะให้อะไรกับเธออยู่นั้น เฉิงอิงก็ก้มตัวลงและยกสะโพกขึ้น ก่อนที่จะเหวี่ยงแขนข้างขวาลงไปยังโต๊ะไม้เนื้อแข็งที่อยู่ด้านล่างอย่างกะทันหันโครม!โต๊ะพังทลายลงทันทีที่ฝ่ามือของเฉิงอิงเหวี่ยงลงไป“ทำได้จริง ๆ ด้วย!”เฉิงอิงมีความสุขมาก เธอกระโดดโลดเต้นและปรบมือราวกับเป็นเด็ก ๆ จากนั้นจึงกล่าวออกมา “นี่มันแข็งแกร่งยิ่งกว่ากำลังภายในที่ฉันเคยเรียนมาซะอีก!”“แน่นอนอยู่แล้ว”ฉินเฉาเอ่ยกลับไป “นี่คือการฝึกตน เธอจะเอามันไปเปรียบเทียบกับเคล็ดวิชาเพียงผิวเผินอย่างกำลังภายในได้ยังไง? ถ้าหากเธอฝึกฝนเคล็ดวิชาการฝึกตนที่ฉันได้ถ่ายทอดให้เมื่อไหร่ เธอก็ลองระเบิดรถถังดูเองก็แล้วกัน”“จริงเหรอ?”ราวกับว่าเฉิงอิงจะไม่เชื่อเรื่องนั้น“แน่นอน ฉันเคยโกหกเธอตั้งแต่เมื่อไหร่?”ฉินเฉาเบ้ปากใส่“มีตอนไหนที่นายไม่ได้โกหกฉันบ้างล่ะ?”เฉิงอิงเอ่ยถามกลับไป มาจนถึงตอนนี้เธอก็ยังคงนึกสงสัยอยู่เลยว่าการกินสารสกัดอะไรนั่นเข้าไป มันเป็นเรื่องจำเป็นจริง ๆ เหรอ?“เอ่อ เลิกพูดเรื่องนี้กันก่อนเถอะ มานี่สิ ฉันจะเอาอาวุธให้เธอไว้ใช้ป้องกันตัว”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะหยิบกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ออกมา คมกระบี่ที่แวววาวได้สะท้อนอยู่ตรงหน้าของเฉิงอิงทันที“ว้าว! กระบี่นี่!”เฉิงอิงรับกระบี่ปทุมพิสุทธิ์เล่มนั้นมา ซึ่งฉินเฉาได้ลบล้างเครื่องหมายของเขาออกไปก่อนแล้ว“ถ้าเธอส่งพลังลมปราณของเธอเข้าไปข้างใ
