ฉารีบส่งสายตาเป็นสัญญาณให้กับเฉิงอิงทันทีเฉิงอิงก็ไม่ต้องการให้คนนอกเข้ามาเห็นว่า เธอกับฉินเฉากำลังอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจแบบนี้เช่นกัน เธอจึงเริ่มหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาใส่แต่เสียงฝีเท้าจากด้านนอกนั้นเข้ามาใกล้มากขึ้นทุกทีแล้วฉินเฉารีบแบมือและเล็งไปที่ประตูทันที“หืม? ทำไมประตูถึงเปิดไม่ได้ล่ะ? ประตูมันล็อกไม่ได้ไม่ใช่เหรอ?”หลี่นากล่าวขึ้นมา“โอ้ ไม่ใช่ว่าพี่ฉินเฉาเอาชั้นวางขนมปังมาวางกั้นประตู แล้วทำเรื่องแย่ ๆ อยู่ข้างในหรอกเหรอ?”เสียงของชางลั่วก็ดังขึ้นมาด้วย“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง…..”หลี่นากล่าวขึ้นด้วยความหวั่นใจ พี่ฉินเฉาก็มีนิสัยเจ้าชู้อยู่แล้วด้วยแย่จริง ๆฉินเฉากังวลใจขึ้นมา ก่อนที่จะใช้พลังลมปราณห่อหุ้มเสียงเอาไว้แล้วกล่าวกับเฉิงอิงว่า “เธอจัดการไปนะ ฉันขอเผ่นก่อนแล้ว!”เมื่อพูดเช่นนั้น ร่างกายของเขาก็เปล่งแสงและหายลับไปจากร้านเบเกอรี่แห่งนี้ทันทีและแล้วประตูก็ถูกเปิดเข้ามาพอดีแต่เมื่อเห็นว่าเฉิงอิงกำลังเปลือยท่อนบนอยู่ด้านใน เด็กสาวทั้งสองคนก็ร้องอุทานออกมาชางลั่วมีปฏิกิริยาตอบสนองที่ว่องไวมาก เธอรีบปิดประตูเพื่อไม่ให้คนนอกผ่านมาเห็น“พะ พี่เฉิง พี่ พี่กำลังทำอะไรอยู่?”หลี่นาหน้าเสีย และเอ่ยถามด้วยเสียงอันสั่นเทาพี่ฉินเฉาอยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย…..“ฉันกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่”เฉิงอิงตอบกลับไปโดยที่ไม่เปลี่ยนสีหน้าเธอจะกระวนกระวายกับเรื่องแค่นี้ได้ยังไง ในเมื่อเธอได้เจอกับเรื่อง
