ี่…..”ฉินเฉาถูจมูก แล้วหัวเราะแห้ง ๆ ออกมา “ที่จริงแล้วเธอไม่ต้องอายขนาดนั้นหรอก พวกเราก็ทำเรื่องอย่างว่ากันมาครั้งหนึ่งแล้วไม่ใช่เหรอ?”“พวกเราไปทำเรื่องแบบนั้นกันตั้งแต่เมื่อไหร่? นายอย่ามาพูดอะไรไร้สาระนะ!”เฉิงอิงทุบหมัดเข้าที่หน้าอกของฉินเฉาทันที“เธอลืมไปแล้วเหรอ? ในความฝันของเธอ….. ที่พวกเรา…ต่อสู้กันบนสะพานลอยไง”“หา? อะ อะไรนะ?”หลังจากที่ได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของเฉิงอิงก็พลันแดงก˹าไปจนถึงใบหู ยิ่งเมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของฉินเฉา เธอก็ได้แต่นึกอยากตายอยู่ภายในใจ“นะ นายรู้เรื่องความฝันนั้นได้ยังไง?”เธอเอ่ยถามด้วยความกังวล“ก็เพราะว่า… ฉันเป็นคนทำให้เธอฝันแบบนั้นน่ะสิ…..”ฉินเฉาเอ่ยตอบมาเบา ๆ“บัดซบ!”เฉิงอิงเข้าใจได้ในทันที ไม่แปลกใจเลยที่เธอฝันถึงเรื่องที่น่าอับอายแบบนั้นที่แท้เรื่องทั้งหมดก็เป็นฝีมือของฉินเฉา!เขามันเป็นคนสารเลวจริง ๆ ให้ตายเถอะ!“ให้ตายเถอะ ฉันจะสู้กับนายเดี๋ยวนี้แหละ!”เฉิงอิงกล่าวออกมา ก่อนที่จะออกแรงที่ขาพร้อมกับยืดเอวขึ้น โดยที่ไม่ได้สนใจว่าเธอจะถูกเปลื้องผ้าออกไปหมดแล้วในขณะเดียวกัน เธอก็ยึดลำคอของฉินเฉาเอาไว้ แล้วกัดลงไปบนจมูกของฉินเฉาแต่ฉินเฉานั้นเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่าเธอเช่นเคย เขาใช้ปากของตัวเองประกบลงไปบนปากของอีกฝ่ายทันทีจูบนี้ทำให้เฉิงอิงหลงลืมทั้งความโกรธและความอับอาย ก่อนที่จะเกิดอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง“อืม…..”เธอส่งเสียงครวญครางออกมาร่างกายของทั้งสองคน
