ได้ประสานเข้าหากันอย่างรวดเร็ว แต่เพราะว่าเฉิงอิงได้รับการฝึกฝนมาเป็นเวลานาน สิ่งกีดขวางจึงขาดหายไปแล้ว ความเจ็บปวดของเธอจึงลดน้อยลงตามไปด้วยโซฟาพลันสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง แม้แต่ชั้นวางขนมปังที่อยู่ใกล้ๆ กันก็สั่นไหวไปด้วยเช่นกันคราวนี้เฉิงอิงเริ่มระวังตัว ไม่ให้เสียงของเธอดังออกไปข้างนอกมากเกินไปการนวดเท้าก่อนหน้านั้นไม่เกี่ยวข้องกันแต่เมื่อทำเรื่องชั่วร้ายอย่างในตอนนี้ เธอจะปล่อยให้คนข้างนอกมาได้ยินไม่ได้…..ดังนั้นเธอจึงกลั้นเสียงให้เบาลง แต่เสียงอันแผ่วเบานี้ สำหรับฉินเฉา มันกลับยิ่งฟังดูน่าดึงดูดมากกว่าเดิม“หยะ อย่าทำให้สั่นนักสิ….. ชั้นวางขนมปังกำลังจะหล่นลงมาแล้วนะ…..”เมื่อเฉิงอิงเห็นว่ามันสั่นไหวเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาด้วยความกังวลห้องรับรองแห่งนี้มีขนาดเล็กมาก นอกจากโซฟากับชั้นวางขนมปังแล้ว ก็ไม่มีที่ว่างพอจะให้วางของอย่างอื่นอีก“ไม่เป็นไร… เธอไม่ต้องห่วงหรอก”ฉินเฉายังคงออกแรงอย่างต่อเนื่องและในเวลานี้ ชางลั่วก็กำลังแอบฟังอยู่หน้าห้องต่อไปเช่นเดียวกันเมื่อกี้นี้ยังมีเสียงพูดคุยกันอยู่ในห้อง แต่ทำไมตอนนี้ถึงไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยล่ะ?มีเพียงแค่เสียงกระแทกที่ฟังดูแปลก ๆ เท่านั้นสองคนนั้นไม่ต่อสู้กันแล้วเหรอ?พี่เฉิงเป็นคนมีฝีมือดี….. พี่ฉินเฉาจะไม่พ่ายแพ้ไปแล้วเหรอ?อืม แต่ดูเหมือนว่าพี่ฉินเฉาก็เก่งมากเหมือนกันนี่ทั้งสองคน…อย่าต่อสู้กันหักโหมเกินไปล่ะแต่ช่างมันเถอะ ใ
