เธออายุ 30 เมื่อไหร่ ร่างกายของเธอจะทรุดโทรมลง พอถึงตอนนั้น โรคภัยไข้เจ็บทั้งหลายจะต้องมาร้องเรียกหาเธอแน่”“เอ๋?”ดวงตาสีดำสนิทของเฉิงอิงจับจ้องไปยังฉินเฉา “นี่มันร้ายแรงขนาดนั้นเชียวเหรอ?”“ใช่ เธอเคยบาดเจ็บมาก่อนใช่มั้ย? ฉันเห็นมันได้อย่างชัดเจนเลยล่ะ”“นาย นายเห็นมันได้ยังไง?”เฉิงอิงเอามือบังหน้าอกเอาไว้ทันที “มะ ไม่ใช่ว่าดวงตาของนายสามารถมองทะลุได้หรอกนะ?”“ที่จริงแล้วฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้นเหมือนกันนั่นแหละ”ฉินเฉากลอกตาใส่เธอ “ฉันส่งพลังลมปราณให้เข้าไปโคจรอยู่ภายในร่างกายของเธอ ถึงได้มองเห็นสิ่งต่าง ๆ ส่วนเรื่องมองทะลุที่เธอว่ามานั่น เธอจินตนาการได้ล˺าเลิศจริง ๆ”“เอ่อ มองไม่เห็นจริง ๆ ใช่มั้ย?”เฉิงอิงยังคงรู้สึกไม่เชื่อสักเท่าไหร่“มองไม่เห็นจริง ๆ”ฉินเฉาไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือว่าร้องไห้ออกมาดี “จะว่าไปแล้วยังมีส่วนไหนของเธอที่ฉันยังไม่เคยเห็นอีกเหรอ?”แถมตอนที่อยู่ในความฝัน พวกเราก็ทำเรื่องอย่างว่ากันลงไปแล้วด้วย“ไปตายซะ!”เฉิงอิงนึกอยากจะเตะหน้าของผู้ชายคนนี้เหลือเกิน เธอรู้สึกรำคาญเขาจริง ๆเฉิงอิงมองฉินเฉาตาขวาง ก่อนที่จะวางเท้าเอาไว้ที่เดิม “นะ นายทำเบา ๆ หน่อยนะ…..”“อืม ฉันจะอ่อนโยนก็แล้วกัน”ฉินเฉาฉีกยิ้มอย่างชั่วร้าย บทสนทนานี้ฟังดูน่ารักน่าชังจริง ๆ“อืม…..”เห็นได้ชัดว่าเฉิงอิงยังไม่คิดไปถึงขั้นนั้น เธอพยักหน้าด้วยใบหน้าแดงก˹าทันทีทันทีที่ฉินเฉากดนิ้วมือลงบนเท้าของเฉิงอิงเบา
