ๆ เฉิงอิงก็ตัวสั่นขึ้นมาอีกครั้ง และอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เสียงหัวเราะของเธอช่างสดใสและไพเราะราวกับระฆังฉินเฉารีบจับเท้าของเธอเอาไว้ให้แน่น ๆ เพราะกลัวว่าเธอจะเตะเขาอีกหน“อ๊ะ มะ ไม่เอานะ… นาย นายอย่าทำแบบนั้นสิ… อืม ดี ดีมาก…..”เฉิงอิงรู้สึกได้ว่ามีพลังบางอย่างที่หลั่งไหลเข้ามาในฝ่าเท้าที่กำลังบวมอยู่ของเธอ“เป็นอะไรไป? ทนไม่ได้แล้วเหรอ? ถ้าอย่างนั้นฉันพอแล้วนะ”“มะ ไม่นะ”ถึงแม้ว่ามันจะรู้สึกชา แต่เธอก็ยังรู้สึกดีไปด้วย“ฉันยังทนไหว…..”ชางลั่วกำลังแอบฟังบทสนทนาของทั้งสองคนที่หน้าประตูห้องก่อนที่จะกระทืบเท้าด้วยความกังวลใจสองคนนั้นกำลังทำอะไรกันอยู่?ทำไมถึงได้มีเสียงแปลก ๆ แบบนั้นล่ะ?น่ารังเกียจที่สุด พี่ฉินเฉาเป็นคนหลายใจจริง ๆ ด้วย แม้แต่พี่สาวทหารหญิงก็ยังไม่ปล่อยให้หลุดมือ!จะว่าไปแล้ว การทำเรื่องอย่างว่ามันเป็นยังไงกันแน่…..ให้ตายเถอะ แม้แต่หนังอย่างว่า สาวน้อยผู้ใสซื่อบริสุทธิ์อย่างเธอก็ยังไม่เคยดูเลยด้วยซ˺าแล้วทำไมประตูถึงได้ปิดสนิทขนาดนี้ ไม่เหลือช่องว่างเอาไว้ให้เธอเลยสักนิดเดียว…..นะ นั่น เสียงพี่เฉิงกำลังร้องครวญครางออกมา….. ทำไมถึงไม่รู้จักปกปิดเอาไว้เลยล่ะ…..เธอกังวลจะตายอยู่แล้วนะ!แต่ภายในห้อง ฉินเฉาก็กำลังรู้สึกไม่สบายใจอยู่เช่นกันมันช่างต่างจากในความฝัน เสียงครวญครางของเฉิงอิงในความเป็นจริงนั้น… มันจะเซ็กซี่เกินไปแล้วเชี่ย เลือดในกายของเขาร้อนระอุไปหมดแล้วฉินเฉาทำสมา
