็เหมือนกับคำกล่าวที่ว่า ผู้หญิงจะตั้งใจประทินโฉมเพื่อคนรักคุณเฉิงของพวกเราตกหลุมรักแล้วงั้นเหรอ?”ฉินเฉายิ้มออกมา“ไปตายซะไป! ฉันจะอุทิศตัวให้กับปราชาชนเท่านั้น หลงตัวเองให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ!”เฉิงอิงมองค้อนใส่ฉินเฉาทันควันชางลั่วที่อยู่ข้าง ๆ นั้นเหลือบตามอง ในหัวของเธอพลันรู้สึกสับสนขึ้นมาให้ตายเถอะ! พี่ฉินเฉายุ่งกับสาว ๆ ไปทั่วอีกแล้วเธอจะต้องจับตาดูผู้ชายคนนี้เอาไว้เพื่อหลี่นาใช่แล้ว เขาจะได้ไม่ทรยศนานาน้อยยังไงล่ะ!“พี่ฉินเฉา พี่เฉิง นี่คือขนมปังที่เพิ่งจะอบเสร็จใหม่ ๆ ในวันนี้ พวกพี่ ๆ ลองชิมดูสิ!”ชางลั่วหยิบขนมปังที่ร้อนระอุสองชิ้นและรีบวิ่งเข้ามาทันทีแต่ดูเหมือนว่าเธอจะกังวลมากจนเกินไป เท้าข้างหนึ่งจึงพลาดไปเตะโต๊ะ และทันใดนั้นร่างกายก็พลันเซไปด้านหนึ่งทันใดนั้นขนมปังอันร้อนระอุทั้งสองชิ้นที่อยู่บนจานก็ลอยละลิ่วไปหาฉินเฉา ท่ามกลางเสียงอุทานของชางลั่ว“อ๊า!”เฉิงอิงก็ร้องอุทานออกมาเช่นกันหากขนมปังร้อน ๆ ที่ว่านี้ตกลงไปใส่หน้าของใคร เลือดคงจะไหลออกมาอย่างแน่นอนแต่ฉินเฉาเคลื่อนไหวได้รวดเร็วกว่า เขาคว้าจานก่อนที่จะขยับสองครั้งเพื่อรับขนมปังทั้งสองชิ้นเอาไว้ในขณะเดียว มืออีกข้างก็โอบเอวของชางลั่วเอาไว้ด้วยฉินเฉาคว้าร่างบอบบางของชาวลั่วมาแนบอก เพื่อไม่ให้ร่างของเธอกระแทกกับโต๊ะ“ระวังหน่อย อย่ารีบร้อนแบบนั้นสิ”“โอ๊ย! เจ็บเท้าชะมัดเลย!”ชางลั่วน˺าตาไหล ทรุดตัวนั่งลงข้าง ๆ ฉินเฉา แล้วกอด
