รั้งเขาจึงวางมือลงบนเท้าของชางลั่ว ก่อนที่จะรักษาเท้าของเธอด้วยพลังลมปราณและพระสูตรหัวใจเพชรต่อไปชางลั่วหลับตาลง และตั้งใจซึมซับความรู้สึกนี้เอาไว้ด้วยความเพลิดเพลิน“อยากให้ฉันออกไปก่อน แล้วทิ้งพวกเธอเอาไว้ที่นี่หรือเปล่า?”จู่ ๆ เฉิงอิงก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินขึ้นมา“เฮ้ พูดอะไรของเธอ?”ฉินเฉากล่าวออกมาอย่างกะทันหัน “ฉันก็แค่ช่วยนวดเท้าให้ชางลั่วเท่านั้น ไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่นเลย”นวดเท้า?เฉิงอิงคิดเหยียดหยามอยู่ภายในใจ แค่นวดเท้าจะต้องนวดให้คนอื่นเขามีอารมณ์แบบนั้นด้วยเหรอ?นายเป็นเครื่องกระตุ้นอารมณ์หรือไง?“ใช่….. พะ พี่เฉิง… อย่าไปเลย…..”เสียงของชางลั่วสั่นเล็กน้อยเธอหวังที่จะให้เฉิงอิงอยู่ที่นี่ ไม่อย่างนั้นเธอคงจะอดใจไม่ไหว และทำในสิ่งที่หลี่นาจะต้องรู้สึกเสียใจลงไปแน่นอน“พี่ฉินเฉา… กำลังช่วยนวดเท้าให้ฉันอยู่จริง ๆ …..”“งั้นเหรอ? เท้าของฉันก็ใส่ส้นสูงจนรู้สึกเจ็บเหมือนกัน คุณฉินจะช่วยนวดให้ฉันบ้างได้หรือเปล่า?”เฉิงอิงกล่าวออกมา ก่อนที่จะยกเท้าทั้งสองข้าง ซึ่งสวมรองเท้าบูตส้นสูงขึ้นมาวางบนโต๊ะ“เอ่อ…..”ฉินเฉาเหงื่อไหลราวกับน˺าตก ชางลั่วเองก็เขินอายมากเช่นเดียวกัน“เอาไว้นวดให้เธอทีหลังก็ได้… พวกเรามาคุยธุระกันก่อนเถอะ…..”ฉินเฉารู้สึกละอายใจขึ้นมา“ดี ถ้าอย่างนั้นก็มาคุยธุระกันก่อน”เฉิงอิงเลิกคิ้วขึ้น “แต่คุณฉินอย่าลืมว่าจะต้องนวดเท้าให้ฉันด้วยล่ะ”“ได้ ๆ ฉันไม่ลืมหรอก…..”ฉินเฉาคิดใ