นใจ สาว ๆ เหล่านี้ ต่างคนต่างก็มีปัญหากันทั้งนั้น“ภารกิจในคราวนี้จะต้องเดินทางไปที่เกาะลิง ส่วนผู้ปฏิบัติภารกิจก็คือนายกับฉัน มีแค่พวกเราสองคนเท่านั้น”เฉิงอิงชี้ไปที่ตัวเองและฉินเฉาทันใดนั้นเธอก็หันไปมองชางลั่วทันที “จะว่าไปแล้ว อย่าให้เด็กผู้หญิงมารู้เรื่องนี้จะดีกว่านะ”“โอ้ ใช่แล้ว เกือบลืมไปเลย”ฉินเฉาคิดว่าตัวเองช่างโง่จริง ๆ เกือบจะทำให้ชางลั่วเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แล้ว“ชางลั่ว เธอออกไปก่อนเถอะ ถ้าหากเธอยังรู้สึกเจ็บเท้าอยู่ ฉันจะนวดให้เธอทีหลัง ตกลงมั้ย?”ฉินเฉาจ้องมองชางลั่ว“อ๊ะ… ก็ได้…..” ชางลั่วเห็นแล้วว่าเธออยู่ที่นี่ไม่ได้จริง ๆ เธอก็เลยจำใจลุกขึ้นยืนและแสร้งเดินกะเผลกออกไปก่อนที่จะไป เธอก็ยังไม่ลืมที่จะหันมากล่าวทิ้งท้ายว่า “พี่ฉินเฉาอย่าลืมมาช่วยนวดเท้าให้ฉันอีกล่ะ ฉันไปทำงานก่อนนะ”“รู้แล้วน่า”ฉินเฉาโบกมือชางลั่วเดินออกไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเธอตั้งใจหรือเปล่า ถึงได้เปิดประตูทิ้งไว้แบบนั้นฉินเฉาไม่คิดอะไรมาก เขาโบกมือเบา ๆ จากนั้นประตูก็ปิดเองทันทีชางลั่วที่ออกมาข้างนอกพลันรู้สึกกังวลใจขึ้นมา ลมมาจากไหนกัน?เธอคิดที่จะเปิดประตูทิ้งไว้ จะได้มองเห็นสถานการณ์ข้างในได้แต่สุดท้ายกลับมีสายลมปีศาจมาปิดประตูซะได้!มันน่าหงุดหงิดจริง ๆ!“เจ้านาย วัตถุดิบของพวกเรามีไม่เพียงพอแล้วนะครับ!”ในขณะนั้นเอง พ่อครัวทำขนมปังก็ตะโกนออกมาจากในครัว“จะไปเดี๋ยวนี้แหละ!”ชางลั่วกระโดดเข้าไปใน
