ตัวอยู่หลังกระถางต้นไม้บนระเบียง คอยหลบ ซ่อนพวกอันธพาลอย่างระมัดระวัง
แต่สภาพการณ์เหล่านั้นได้เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เพียงคิดว่าน้องสาวของเขาอาจจะถูกพวกอันธพาลตรงหน้าทำอันตราย เจียงหวู่ก็คว้ามีดทำครัวจากห้องครัวในบ้านมาถือไว้
ถูกต้องแล้ว มันคือมีดปังตอที่ใช้สำหรับสับกระดูกนั่นเอง
จุดเด่นของมีดปังตอคือ แข็งแรงทนทาน
เพียงแต่หากเทียบกับอาวุธมีคมอื่น ๆ แล้ว อาจจะไม่คมเท่า
แต่ถ้าโดนมีดปังตอฟันเข้าที่ร่างกาย อย่างน้อยก็คงจะกระดูกหัก แต่ถ้าจะพูดถึงความร้ายแรงล่ะก็ หากฟันลงไปแรง ๆ อาจจะถึงขั้นสับกระดูกให้ขาดได้เลย!
เห็นได้ชัดว่าพวกอันธพาลเหล่านี้ต่างรู้ถึงพลังทำลายล้างของอาวุธชนิดนี้เป็นอย่างดี จึงไม่มีใครสักคนที่จะกล้าเข้าไปประชิดตัวเจียงหวู่
แม้กระทั่งชายหัวโล้นก็ยังคงมองเจียงหวู่ที่อยู่ตรงหน้าอย่างนิ่งเฉย
ในขณะเดียวกัน ภายในใจก็กำลังคาดเดาความคิดของเจียงหวู่ไปต่าง ๆ นานา
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ในที่สุดเขาก็พูดกับเจียงหวู่ว่า
“ฮ่า ๆ ถือมีดของเล่นมาขู่ใครกัน”
“ฉันเคยโลดแล่นในยุทธภพมาก่อนนะไอ้หนุ่ม กลอุบายเล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อยของแก จะมาหลอกฉันได้ยังไงวะ?”
“แกก็แค่อยากฉวยโอกาสนี้เพื่อทิ้งน้องสาวผู้เคราะห์ร้ายของแกแล้วหนีไปเท่านั้นเอง!”
เมื่อพูดจบ เขาก็พาดไม้เบสบอลไว้ที่บ่าด้วยท่าทีอวดเบ่ง ราวกับท้าให้คนตรงหน้าเข้ามา
อย่างไรก็ตาม เขาก็คิดไม่ถึงว่าเจียงหวู่จะไม่มีอาการอับอายแม้แต่น้อย แต่กลับเ
