่ะ!”แล้วฉินเฉาก็รีบเดินจากไปพร้อมกับชีในขณะที่มองแผ่นหลังของฉินเฉาที่ค่อย ๆ ไกลห่างออกไป ในเวลานี้ซูเฟยก็เข้าใจความรู้สึกของน้องสาวตัวเองขึ้นมาเธอรู้สึกชอบใครสักคน แต่ไม่อาจที่จะอยู่กับเขาได้ตลอดเวลาความรู้สึกในยามที่ต้องสูญเสียไปนั้นมันอึดอัดมากจริง ๆ“สาวน้อย เจ้าจะไปไหนงั้นเหรอ?”ในขณะที่ซูเฟยกำลังจะเดินออกไป หญิงสาวผู้แต่งตัวอย่างคนโบราณก็มาขวางหน้าเธอเอาไว้เมื่อเห็นผู้หญิงผมดำ ใส่ชุดยาวกรุยกรายเช่นนี้ ซูเฟยก็รู้สึกตกใจขึ้นมาการแต่งตัวแบบนี้ หรือว่าจะเป็นผู้ฝึกตน?“ขอโทษด้วย แต่ฉันไม่รู้จักเธอ”ซูเฟยรู้สึกกังวลใจขึ้นมา พลางคิดในใจว่าจะต้องรีบออกไปจากที่นี่และลงไปหาพวกเจียงตงที่อยู่ชั้นล่าง“ข้ารู้สึกเสียใจจริง ๆ ที่จะปล่อยให้เจ้าทำอย่างที่ต้องการไม่ได้”หญิงสาวคนนั้นยักไหล่ “แต่ก็ไม่ใช่ว่าข้าจะเป็นคนไม่มีมารยาท ข้าขอแนะนำตัวเองเสียก่อน ข้าชื่อว่ามู่หว่านชิว”ผู้หญิงคนนั้นยิ้มออกมา แต่ไม่รู้ทำไม ซูเฟยถึงได้รู้สึกว่าความสวยของเธอเป็นสิ่งที่ผิดธรรมชาติ“ฉันไม่รู้จักคนที่ชื่อมู่หว่านชิว เธอทักคนผิดแล้ว”“ฮิ ๆ เจ้าดูถูกข้ามากเกินไป แล้วยังดูถูกตัวเองมากเกินไปด้วย”มู่หว่านชิวยังคงกล่าวด้วยรอยยิ้ม “มู่หว่านชิวจะมาหาผิดคนได้ยังไง? เจ้าชื่อว่าซูเฟย ใช่แล้ว มีน้องสาวชื่อซูจี มีพี่ชายชื่อซูเหยา และเจ้าก็เป็นลูกสาวของซูเซียงปิง”“เธอเป็นใคร? เธอรู้จักฉันได้ยังไง?”ซูเฟยพลันใจเสียขึ้นมา อีกฝ่ายมาหาเธอ
