้านี่เอง!”“เขาเป็นแค่เพียงวีรชนจอมปลอมเท่านั้น”ตงฟางอิ๋งที่กำลังยืนอยู่ข้าง ๆ เอ่ยออกมาด้วยสีหน้าหยามเหยียด“เอาแต่อาศัยเพียงแค่พละกำลัง นั่นไม่นับว่าเป็นวีรชนแม้แต่เพียงครึ่งหนึ่งเลยด้วยซ˺า เพราะว่าเจ้ามันไม่มีสมองเลยแม้แต่น้อย!”“ถูกต้องแล้ว ความคิดของข้าล˺าลึกมากเลยสินะ”ไท่ซ่างเหล่าจวินลูบเคราของตัวเองอย่างมีความสุข “ข้าจะทำให้เจ้ากลายเป็นสารอาหารที่ดีที่สุดของเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดิน เพื่อเป็นการชดเชยที่เจ้าได้ขโมยสมบัติของข้าไป”“ไม่ใช่เลย พวกแกกำลังเข้าใจผิดแล้ว”ฉินเฉาส่ายนิ้วชี้ไปมา ก่อนที่จะเหลือบมองเฉินหยูที่ยังคงรู้สึกกังวลแล้วเอ่ยออกมาว่า “ที่จริงแล้วฉันก็แค่อยากจะตายโดยที่เข้าใจเรื่องบางอย่างให้ชัดเจนเท่านั้น”“โอ้?”ไท่ซ่างเหล่าจวินมองฉินเฉาราวกับกำลังมองมดที่กำลังจะตาย “มีเรื่องอะไรล่ะ? เจ้าถามมาได้เลย วันนี้ข้าอารมณ์ดี ข้าจะบอกเจ้าและทำให้เจ้าได้กลายเป็นผีที่ชาญฉลาดก็แล้วกัน”“อันที่จริงฉันก็แค่อยากรู้ว่า ทำไมแกถึงต้องสกัดกลั่นเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินขึ้นมา?”ฉินเฉาเอ่ยถาม“……”ตงฟางอิ๋งเงี่ยหูฟังเช่นกัน เธอเองก็ไม่รู้เรื่องนี้ เพราะท่านเซียนฉื่อไม่เคยพูดถึงมันมาก่อน“เจ้าจะถามเรื่องนี้งั้นเหรอ?”ไท่ซ่างเหล่าจวินลูบเคราของตัวเอง “ก็ได้ ไหน ๆ เจ้าก็กำลังจะตายอยู่แล้ว หากบอกไปก็คงจะไม่เป็นอะไร ตงฟางอิ๋ง บอกให้คนของเจ้าออกไปซะ”“ค่ะ”ตงฟางอิ๋งรีบโบกมือ เหล่าสาวใช้จึงรีบเดินออกไปจากห้อ
