เจ้า ข้าคงไม่คิดที่จะมานั่งดื่มเช่นนี้หรอก”ไท่ซ่างเหล่าจวินนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับฉินเฉา แล้วกล่าวออกมาช้า ๆว่า “ในดินแดนเซียนของพวกเรา เจ้าเป็นผู้ที่อยู่ในบัญชีดำของเจ้าแม่หวังหมู่ ในขณะที่อยู่ที่นี่ เจ้ายังคงสามารถดื่มกินเพื่อให้ตัวเองมีความสุขได้ แต่ในสายตาของข้า ที่เจ้าทำแบบนี้ก็เพราะว่าเจ้ากำลังแสดงความหวาดกลัวออกมาอยู่น่ะสิ”“ไม่ใช่แค่อยู่ในบัญชีดำของเจ้าแม่หวังหมู่เท่านั้น แต่เจ้าแม่คนนั้นยังส่งคนลงมาตามหาฉันอีกด้วย แต่ผลสุดท้าย แกเองก็เห็นแล้วว่าฉันยังคงนั่งดื่มอยู่ตรงนี้”“นั่นก็แค่จนถึงวันนี้เท่านั้น!”เคราของไท่ซ่างเหล่าวจวินพลันสั่นเทา “วันนี้ข้าจะเป็นผู้จบชีวิตของเจ้าเอง เมื่อเจ้าอยู่ในค่ายกลชี้ชะตาสังหารนี้ เจ้าจะไม่มีทางรอด มีเพียงแค่ความตายเท่านั้น! ทั้งเจ้าและผีชราในกายของเจ้า ดินแดนสวรรค์จะไม่มีวันปล่อยพวกเจ้าให้รอดตายแม้แต่เพียงคนเดียว และยิ่งเจ้าขโมยเม็ดยาเก้าสิบเก้าฟ้าดินของข้าไปเช่นนี้แล้ว วันนี้ข้าจะต้องกำจัดเจ้าให้ได้!”เมื่อกล่าวจบ แสงสีทองก็พลันปะทุออกมาจากฝ่ามือของไท่ซ่างเหล่าจวินทันทีในเวลานี้น˺าเต้าสีทองขนาดเล็กได้ปรากฏออกมาจากฝ่ามือของเขา ก่อนที่จะเล็งไปทางฉินเฉาที่อยู่ฝั่งตรงข้าม“รอเดี๋ยว!”แต่ฉินเฉากลับยื่นมือออกมา เพื่อบอกว่าตนไม่ว่าง“เจ้ากลัวงั้นเหรอ?”ไท่ซ่างเหล่าวจวินหัวเราะออกมา “ข้าก็คิดว่าเจ้าจะไม่เกรงกลัวฟ้าดินจริง ๆ ที่แท้เจ้าก็กลัวน˺าเต้าม่วงทองของข