อีกแล้วก็ได้!”ฉินอี้เกือบจะหลุดปากพูดออกไปว่า จะเอากลับไปให้หม่าม๊าดูเฉินหยูเองก็ตื่นตระหนกเช่นเดียวกัน“ในเมื่อเจ้ารู้จักข้าแล้ว เจ้าก็ควรที่จะยอมถูกจับโดยไม่ขัดขืนไม่ใช่เหรอ?”“ก็จริง ในค่ายกลอันยิ่งใหญ่นี้ พลังของมนุษย์อย่างพวกเราจะถูกปิดกั้นเอาไว้ มีเพียงแต่พลังเซียนของแกเท่านั้นที่สามารถใช้การได้”ฉินเฉายังคงนั่งอยู่ที่เดิม ดูมั่นคงและหนักแน่นราวกับภูเขาไท่ซาน“ที่ฉันตกอยู่ในแผนการของพวกแกแบบนี้ได้ นับว่าต้องชื่นชมพวกแกจริง ๆ”“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”ทันใดนั้นเองตงฟางอิ๋งก็หัวเราะออกมาดังลั่น“ฉินเฉา เจ้าแข็งแกร่งมากไม่ใช่หรือไง? เจ้าพูดเองไม่ใช่เหรอว่าตงฟางอิ๋งผู้นี้เป็นเพียงแค่หมาตัวหนึ่ง?”เธอมองฉินเฉาด้วยความโหดเหี้ยม สายตาของเธอนั้นบิดเบี้ยวไปมาอย่างผิดปกติ “มาจนถึงตอนนี้ เจ้าบอกข้าทีสิ ว่าใครกันแน่ที่จะเป็นหมา?”“ต้องเป็นเธออยู่แล้ว”ฉินเฉายังคงเทสุราลงไปในแก้วของตน ก่อนที่จะกล่าวออกมาช้า ๆ“แถมตอนนี้ก็ยังกลายเป็นหมาบ้าไปแล้วด้วย”“ฉินเฉา แส่หาความตายนัก!”ตงฟางอิ๋งโกรธมาก เธอนึกไม่ออกจริง ๆ ว่าจะต้องทำยังไง ถึงจะทำให้ความหยิ่งยโสของชายที่กำลังจะตายคนนี้สงบลงได้ทำตัวหยิ่งยโสจนกลายเป็นนิสัยไปเสียแล้ว!“ไม่ใช่ว่าฉันกำลังแส่หาความตาย แต่พวกแกคาดหวังเอาไว้สูงเกินไปต่างหาก”ฉินเฉาจิบสุราในแก้ว “ช่างเป็นสุราที่ดีจริง ๆ มีสุราที่ดีขนาดนี้ แต่พวกแกกลับไม่มานั่งดื่มกับฉัน ช่างน่าเสียดาย”“ฉินเฉา หากข้าเป็น
