ีมาจากภูเขาที่ห่างไกลออกไปตอนนี้ลูกชายผู้ทรงอิทธิพลของตระกูลเป่ยถังนั้นโชคร้ายเสียแล้วเริ่มลงมือทำร้ายฉินเฉา แต่กลับถูกตีราวกับสุนัขเริ่มลงมือทำร้ายลูกชายของฉินเฉา แต่กลับได้บทเรียนที่แสนอเนจอนาถกลับคืนมาถ้าหากมีรอยแตกบนพื้นดิน ผู้ชายคนนี้จะต้องมุดเข้าไปอยู่ข้างในอย่างไม่ลังเล“เธอจะลงโทษเขายังไง?”ฉินเฉากอดอก “ถ้าหากพูดอะไรออกมาแค่คำสองคำ เรื่องนั้นฉันไม่ยอมหรอกนะ ในเมื่อนี่คือการลงโทษ ก็จะต้องทำให้เขาจดจำเรื่องนี้ไปอีกนาน”“ข้าเข้าใจแล้ว…..”ตงฟางอิ๋งนั้นมีเมฆหมอกลอยคลุ้งอยู่ภายในใจดูเหมือนว่าเรื่องราวในวันนี้จะต้องจบลงอย่างย˹าแย่เสียแล้ว“เป่ยถังพั่วเทียน… เจ้าต้องอุทิศตนให้กับยอดเขาหมอกเสียแล้ว…..”ตงฟางอิ๋งกระซิบออกมาเบาๆ“เจ้าสำนักตงฟาง… ทะ ท่านจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ…..”“อย่าได้ตำหนิข้าเลย”ตงฟางอิ๋งคว้าวงแหวนจันทราของเธอออกมา ก่อนที่จะเหวี่ยงวงแหวนลงไปอย่างรุนแรงเลือดพลันสาดกระเซ็นขึ้นสู่ท้องนภา“อ๊ากกกก!”เป่ยถังพั่วเทียนกอบกุมแขนข้างที่ขาดไปของตัวเองเอาไว้ แล้วทรุดตัวลงกับพื้นแขนที่ไร้เจ้าของลอยขึ้นไปอยู่บนอากาศตงฟางอิ๋งยื่นมือออกมา และชี้ไปที่แขนข้างนั้นทันใดนั้นสายฟ้าก็ได้ผ่าลงมาทำลายแขนข้างนั้นให้กลายเป็นเถ้าถ่าน“ข้าได้ทำลายแขนข้างหนึ่งของเขาไปแล้ว และมันก็ไม่สามารถกลับคืนมาได้อีกต่อไป…. ประมุขฉิน การลงโทษเช่นนี้ ไม่รู้ว่าท่าน…จะพอใจหรือไม่”
