้าในวันนี้ แล้วมันจะยุติธรรมกับตัวเขาเองได้ยังไง? มันจะยุติธรรมต่อบรรพบุรุษของเขาได้ยังไง?แต่ว่ามารดามันเถอะ! ทำไมหมอนี่มันถึงจำเขาไม่ได้ล่ะ?จะจำเขาไม่ได้ได้ยังไง?“ขอโทษด้วย ฉันพบเจอคนมามากเกินไป คนไหนที่ไม่สำคัญ ฉันก็จำไม่ได้หรอก”ฉินเฉายักไหล่แล้วกล่าวออกมา“เจ้าบอกว่าข้าเป็นคนที่ไม่สำคัญงั้นเหรอ? เจ้ากล้าบอกว่าข้าเป็นคนที่ไม่สำคัญงั้นเหรอ!”ดวงตาของเป่ยถังพั่วเทียนแทบจะถลนออกมาอยู่แล้วเขารีบคว้าตัวศิษย์จากตระกูลเป่ยถังเข้ามา แล้วตะโกนออกมาทันที “เจ้าบอกมาซิว่าข้าเป็นคนที่ไม่มีความสำคัญหรือเปล่า?”“ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่แน่นอน! คุณชายเป่ยถังเป็นคนที่มีพรสวรรค์อย่างหาได้ยากในตระกูลเป่ยถัง ทุกคนจะต้องให้ความเคารพต่อท่านแล้วท่านจะเป็นคนที่ไม่มีความสำคัญได้ยังไง?”“ถ้าอย่างนั้นเจ้าล่ะ บอกมาว่าข้าเป็นคนที่ไม่มีความสำคัญหรือเปล่า?”เขาผลักศิษย์ในตระกูลเป่ยถังออกไป ก่อนที่จะดึงตัวศิษย์ของตระกูลตงฟางเข้ามาถาม“จะเป็นเช่นนั้นไปได้ยังไง? คุณชายเป่ยถังเป็นคนรุ่นใหม่ที่มีความสามารถที่สุดในยอดเขาหมอกของพวกเรา ท่านเจ้าสำนักตงฟางก็ชื่นชมท่านมาโดยตลอด และบอกว่าท่านเป็นอัจฉริยะของยอดเขาหมอกอย่างที่หาไม่ได้อีกแล้ว อีกทั้งยังเป็นเสาหลักในอนาคตอีกด้วย!”“ได้ยินมั้ย? เจ้าได้ยินมั้ย?”เป่ยถังพั่วเทียนคำรามออกมา “คุณชายผู้นี้เป็นถึงอัจฉริยะที่สวรรค์ประทานลงมา เป็นผู้สืบทอดของตระกูลเป่ยถัง แต่เจ้ากล้าบอกว่าข้าเป็นคนท