่เรื่องผิดอะไรหรอก….. แต่ว่าฉินอี้ อาจารย์หลานตัวน้อยผู้นั้นอยู่ที่ไหนซะล่ะ?”ซุยเติงเฟิงหันไปมองรอบ ๆ“นี่…..”เฉินหยูอึดอัดใจขึ้นมาทันที เรื่องนี้เป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น แต่ใครจะรู้ว่าซุยเติงเฟิงจะเป็นคนดื้อรั้นและยากที่จะจัดการได้เช่นนี้ล่ะเกรงว่าตอนนี้เสี่ยวอี้จะยังคงอยู่ที่เทือกเขาจันทรา และกำลังถูกท่านป้าของเธอฝึกฝนอย่างโหดร้ายอยู่น่ะสิ“อาจารย์หลาน ฉินอี้ล่ะ?”ซุยเติงเฟิงถามขึ้นมาอีกครั้ง เขาเริ่มเกิดความสงสัยขึ้นมาเสียแล้ว“ขะ เขาอยู่ที่…..”เฉินหยูกังวลใจเป็นอย่างมาก ดวงตาของเธอกำลังกลอกไปมารอบด้าน“คุณชายอยู่ที่นี่แล้ว!”ในขณะนั้นเอง เสียงของเด็กน้อยก็ดังก้องขึ้นมาอย่างกะทันหันเมื่อเฉินหยูได้ยินดังนั้น เธอก็พลันประหลาดใจขึ้นมาเธอจึงหันไปมอง ใช่จริง ๆ ด้วย ด้านหลังของเธอมีเด็กผู้ชายที่อายุประมาณ 4 – 5 ขวบกำลังเดินมาทางนี้ด้วยความร่าเริงเด็กผู้ชายที่มีคิ้วหนา ดวงตากลมโต และมีท่าทางองอาจน่าเอ็นดูเช่นนี้ หากไม่ใช่ฉินอี้ แล้วจะเป็นใครได้อีก?“พี่สาวอุตส่าห์มาเอากระบี่ให้กับคุณชาย แล้วทำไมท่านถึงได้พูดจายืดเยื้อเช่นนั้น? พูดพร˹าทำเพลงเช่นนี้ ถึงได้ไม่กระตือรือร้นในการฝึกตนน่ะสิ”ฉินอี้เดินเข้ามา พร้อมกับบ่นพึมพำ“ที่แท้ก็เป็นอาจารย์หลานฉินอี้จริง ๆ ข้าก็คิดว่าศิษย์พี่กำลังโกหกข้าอีกน่ะสิ”ซุยเติงเฟิงรีบกล่าวออกมาทันทีถึงแม้ว่าฉินอี้จะพูดจาไม่สุภาพ แต่ซุยเติงเฟิงนั้นไม่คิดที่จะเอามาใส่ใจเพร
