าะว่าบนเขาซูซานแห่งนี้ พวกเขาแทบจะทุกคนรู้จักนิสัยของปีศาจตัวน้อยดีอยู่แล้วถึงอย่างไรก็เป็นเพียงแค่เด็กที่ไม่ยอมแพ้และปากไม่ดีเท่านั้น“ในเมื่ออาจารย์หลานมาเลือกกระบี่เพื่อป้องกันตัวเอง ถ้าอย่างนั้นก็เชิญไปยังสระกระบี่เถอะครับ”ซุยเติงเฟิงนั้นได้รับมอบหมายให้ปกป้องสระกระบี่ หากสระกระบี่อยู่ คนอยู่ หากสระกระบี่ตาย คนย่อมตายเมื่อเฉินหยูได้ยินว่าผู้ชายคนนี้จะตามเข้าไปในสระกระบี่ด้วย เธอก็พลันตื่นตระหนกขึ้นมาเธอกำลังจะทำเรื่องที่น่าอับอายขายหน้า แล้วจะให้เขาเข้ามาด้วยได้ยังไง?“เป็นอะไรไป เจ้ากำลังกลัวว่าข้าจะขโมยกระบี่ในสระกระบี่งั้นเหรอ?”เฉินหยูตีสีหน้าเย็นชา ก่อนที่จะเอ่ยถามขึ้นมา“นี่… จะเป็นแบบนั้นได้ยังไง…..”“หรือว่าเจ้ากำลังกลัวว่าฉินอี้จะเข้าไปขโมยกระบี่ล่ะ?”“นะ นั่นมันเป็นไปไม่ได้…..”ซุยเติงเฟิงเช็ดเหงื่อ อยู่ดี ๆ เขาก็รู้สึกว่ากำลังทำอะไรผิดขึ้นมา“ในเมื่อไม่ใช่แบบนั้น แล้วเจ้าจะตามพวกเราเข้าไปด้วยทำไม?ไม่ใช่เพราะว่าไม่ไว้วางใจพวกเราหรอกเหรอ?”“ไม่ใช่เช่นนั้นจริง ๆ ….. ตะ แต่ว่านี่คือกฎของเขาซูซาน…..”“กฎอะไร? เจ้ากำลังดูถูกพวกเราอยู่น่ะสิ!”เฉินหยูกลอกตาไปมา ก่อนที่จะกล่าวว่า“อาจารย์อา ท่านลองคิดดูสิ”ฉินอี้กล่าวขัดขึ้นมา “ถ้าหากว่าท่านเข้าไปกับพวกเรา ข้างนอกก็จะไม่มีใครเฝ้าเอาไว้ แล้วถ้าเกิดว่าในเวลานั้น มีคนอื่นแอบเข้าไปในสระกระบี่พอดีล่ะ ท่านจะทำยังไง?”“เอ่อ นี่มัน…..”ซุยเติงเฟิงเ