กาศีรษะ เรื่องนี้จะต้องเป็นปัญหาอย่างแน่นอน“พวกเราสองคนล้วนเป็นคนของเขาซูซาน มีตรงไหนบ้างที่พวกเราดูไว้ใจไม่ได้? แล้วถ้าหากอาจารย์อายังติดตามคุณชายอยู่เช่นนี้คุณชายจะไม่รู้สึกอึดอัดเอาเหรอ?”ฉินอี้กล่าวออกมา“ถ้าอย่างนั้น…. ทั้งสองคนก็รีบออกมาก็แล้วกัน ข้าจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเจ้า”ซุยเติงเฟิงอับจนหนทาง ใครใช้ให้ท่านเจ้าสำนักถานไห่เอ็นดูเด็กคนนี้มากที่สุดกันล่ะ“ขอบคุณอาจารย์อา!”“ถ้าอย่างนั้นก็แล้วไป เสี่ยวซุย เจ้าเฝ้าหน้าประตูต่อไปก็แล้วกันพวกเราสองคนจะรีบไปรีบมา”เฉินหยูและฉินอี้หันไปมองหน้ากันและส่งยิ้มให้กัน จากนั้นพวกเขาก็เดินเข้าไปในทางเดินแคบ ๆ ซึ่งอยู่บนภูเขาด้านหลังซุยเติงเฟิงเมื่อเดินจนพ้นสายตาของซุยเติงเฟิงแล้ว ทั้งคู่ก็รีบร้องอุทานออกมา และปรบมือทันที“ว้าว ทำสำเร็จแล้ว!”“พี่สาว ข้าสุดยอดไปเลยใช่มั้ยล่ะ?”“สุดยอดไปเลย สมแล้วที่เป็นลูกชายของฉินเฉา เจ้ามีความสามารถในการพูดโกหกโดยไม่กะพริบตาสูงส่งมาก!”เฉินหยูลูบศีรษะของฉินอี้ แล้วเอ่ยชมออกมา แต่ทันใดนั้นสายตาของเธอก็พลันดูตึงเครียด เธอเอ่ยถามเขาว่า“จะว่าไปแล้ว ทำไมเจ้าถึงได้ตามข้ามาและร่วมมือกับข้าเช่นนี้ล่ะ?”“เฮ้ พี่สาวคิดว่าข้าไม่รู้งั้นเหรอ?”ฉินอี้ลูบกำปั้นของตัวเอง แล้วยิ้มออกมา “พี่สาวไม่ได้คิดที่จะปลอมตัวเป็นหม่าม๊าของข้า จากนั้นก็เดินทางไปที่ยอดเขาหมอก แล้วร่วมมือกับพวกตงฟางอิ๋งอย่างนั้นเหรอ?”“จะ เจ้ารู้ได้ยังไง!”เฉินหยู
