้งไปในระหว่างการต่อสู้ดังนั้นตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ จึงยังไม่มีสิ่งใดตกถึงท้องของทั้งสามคนเลย“ฉันเองก็หิวแล้วเหมือนกัน พวกเราไปกินขนมที่ถนนกันดีมั้ย?”ชางลั่วตะโกนออกมาอย่างกะทันหันฉินเฉาเหงื่อตกทันที ทำไมในหัวของผู้หญิงคนนี้ถึงได้มีแต่ที่นั่น?“ถนนเส้นนั้น…มีอะไรอร่อยเหรอ…..”“พี่ฉินเฉา ไม่รู้เหรอ ที่นั่นน่ะ……”หลี่นากำลังจะเอ่ยแนะนำถนนชื่อดังบนถนนเทียนฝู่ ฉินเฉาก็รีบเอ่ยขัดขึ้นมาก่อน“ไม่! ของแบบนั้นมันไม่ค่อยสะอาด แถมยังวุ่นวายด้วย ฉันไม่ชอบพวกเราไปกินที่อื่นกันเถอะ”ฉินเฉาจะไม่ไปที่นั่นแน่ ๆ เพราะว่าตอนนี้ที่นั่นถูกทำลายไปแล้วถ้าหากไปก็มีแต่จะรู้สึกถึงวาระสุดท้ายเท่านั้น ที่นั่นช่างเป็นสถานที่ที่ดีจริง ๆ“นี่… น่าเสียดายจัง…..”ชางลั่วยักไหล่ “ฉันอยากไปกินของว่างที่นั่นน่ะสิ”“ไปกินอาหารที่มีคุณภาพดีกับฉันดีกว่า!”ฉินเฉาเสนอ “วันนี้พวกเราอุตส่าห์ขายดี ถ้าหากจะไปฉลอง ก็จะต้องไปกินข้าวในสถานที่ดี ๆ กันสิ! ไปกันเถอะ ในเมืองจิงโตวมีโรงแรมชื่อดังเยอะแยะเต็มไปหมด ทำไมพวกเราถึงไม่ไปที่นั่นกันล่ะ?”“ฉันไม่อยากไปกินข้าวในโรงแรม”หลี่นาส่ายหน้าซ˺าแล้วซ˺าเล่า “ฉันรู้สึกว่ามันไม่อร่อย แล้วยังต้องกินด้วยความทรมานอีก พวกเราไปสถานที่ที่มีราคาถูกกว่านี้เถอะ”“แล้วจะไปที่ไหนกันดีล่ะ…..”“กุ่ยเจีย!”ชางลั่วตะโกนขึ้นมาทันที “พวกเราไปกุ่ยเจียกันเถอะ กุ้งหม่าล่าชื่อดังก็อยู่ที่นั่นด้วย”“กุ้งหม่าล่า? ของแบบนั้นมัน
