ไม่สะอาดนะ”ฉินเฉากล่าวออกมา“ถ้าจะดูว่าสะอาดหรือไม่สะอาดก็ไม่ต้องกินอะไรกันแล้ว!”ชาวลั่วมองค้อนใส่ฉินเฉา “พี่เงียบไปเลยนะ แล้วห้ามขัดใจอีก!”“โอเค โอเค เธอตัดสินใจไปเลย”ฉินเฉารู้สึกช่วยไม่ได้ขึ้นมา ถ้าหากสาวน้อยคนนี้อยากกิน เธอก็จะต้องได้กินตราบใดที่พวกเธอมีความสุข มันก็เพียงพอแล้วชีวิตก็เป็นเช่นนี้ ตอนเขายังเป็นเด็ก เขาก็มักจะถลุงเงินเพื่อตัวเองอยู่เสมออย่างเช่นการสูบบุหรี่ ทุกคนรู้ดีว่าบุหรี่นั้นเป็นอันตรายต่อสุขภาพแต่ก็ยังมีคนสูบมันเป็นจำนวนมากนั่นเป็นเพราะว่าพวกเขาไม่รู้ว่าตัวเองจะมีอายุมากน้อยเพียงใดการที่จะต้องมากังวลเรื่องความตายที่มองไม่เห็นในทุก ๆ วันนั้นมันไม่จำเป็นใช้ชีวิตให้มีความสุขเท่าที่จะสามารถทำได้ดีกว่านี่คือความคิดของผู้คนส่วนใหญ่แต่สำหรับคนชรา พวกเขาจะเริ่มเกิดความหวาดกลัวเพราะความตายที่กำลังจะใกล้เข้ามาถึง และในเวลานี้พวกเขาจะได้เห็นความเสียหายของร่างกายที่พวกเขาเคยทำเอาไว้ในวัยเยาว์ถึงจะอยากเริ่มต้นใหม่ขนาดไหน แต่มันก็สายเกินไปสำหรับวัยของพวกเขาสิ่งที่หลงเหลืออยู่ในตอนนี้มีเพียงแต่ความทุกข์ทรมานเท่านั้นเพราะว่าความสุขที่ควรจะมี พวกเขาได้ใช้มันไปในวัยเด็กแล้วโชคดีที่ชางลั่วและหลี่นายังมีเขาอยู่ เมื่อทั้งสองคนทานอาหารเสร็จ เขาก็สามารถดูแลรักษาร่างกายของพวกเธอได้แค่ก ๆ แน่นอนว่าเขาจะใช้พระสูตรหัวใจเพชร ไม่ได้ทำเรื่องชั่วร้ายอะไรอย่างอื่นทั้งสามคนเก็บข้าวเก็บของ แล้
