อาไว้สักเรื่อง สูตรที่แกขโมยไป แกคิดว่ามันจะสามารถอยู่ได้นานแค่ไหน….. โอ้ แต่บางทีแกอาจจะคิดว่า ในช่วงเวลาไม่กี่วันนี้มันก็เพียงพอแล้วที่จะสามารถทำลายเงินทุนของร้านเบเกอรี่ของเราได้แล้วใช่มั้ย?”โจวหงซินมองหน้าเขา ถึงแม้ว่าจะไม่พูดอะไรออกมา แต่ก็เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายกำลังตั้งใจฟังอยู่จริง ๆ“ถ้าหากแกคิดแบบนั้น มันก็เป็นเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่แล้ว ดูเหมือนว่าแกคงจะไม่ค่อยอ่านข่าวเศรษฐกิจล่ะสิ เพราะถ้าแกอ่านมันบ่อย ๆ แกก็ควรที่จะรู้จักฉัน”“แกเป็นใคร…..”โจวหงซินยังจำคำพูดของลูกพี่ลูกน้องของตัวเองได้ และเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีท่าทีสงบเช่นนี้ เขาก็พลันรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมา“แกเป็นถึงเจ้าของร้าน ถ้าหากจะไม่รู้จักคนที่ไม่สำคัญอะไรอย่างฉัน มันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว แต่ฉันจะบอกชื่อของฉันเอาไว้ คราวหลังแกจะได้จำมันได้ ฉันชื่อว่าฉินเฉา ฉินเฉาแห่งราชวงศ์ฉินที่ยิ่งใหญ่ เป็นประธานของต้าฟากรุ๊ป!”“หา?”โจวหงซินเลิกคิ้วขึ้น แล้วหัวเราะออกมาดังลั่น“ฮ่า ๆ ๆ! ตลกจริง ๆ หมอนี่มันจะตลกเกินไปแล้ว!”ถึงแม้ว่าเขาจะรู้สึกแปลกใจในตอนแรก แต่ในไม่ช้าเขาก็คิดว่าอีกฝ่ายนั้นกำลังพูดเรื่องตลกออกมาประธานของต้าฟากรุ๊ป?แต่กลับวิ่งมาขายขนมปังเนี่ยนะ?ใครมันจะไปโดนหลอกกันล่ะ!“เอาเถอะ พวกแกสามคนดูไม่เหมือนคนขายขนมปังเอาซะเลยแต่ดูเหมือนคนบ้ามากกว่า”โจวหงซินยักไหล่ “ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคนบ้าแล้ว….. พอดีว่าฉันงานยุ่ง ยังมีขนมปังอี
