กมากที่จะต้องไปขาย ไม่มีเวลาพอที่จะมาอยู่กับคนว่าง ๆ อย่างพวกแกหรอก”หลังจากที่กล่าวเช่นนั้น เขาก็เอ่ยเยาะเย้ย “แต่ฉันขอแนะนำอะไรเอาไว้อย่างก็แล้วกัน พวกแกก็ใช้ช่วงเวลาที่ไม่มีใครเข้ามาแบบนี้ มาทำความสะอาดร้านเบเกอรี่ของพวกแกซะเลยสิ….. อ่อ แต่ฉันลืมไปเลยว่าพวกแกไม่จำเป็นที่จะต้องทำความสะอาดร้านแล้ว เพราะว่าตอนนี้คงจะไม่มีใครเข้ามาในร้านแล้วน่ะสิ ฮ่า ๆ ๆ! ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ……”จากนั้นเขาก็เดินจากไปพร้อมกับเสียงหัวเราะนั้นชางลั่วกำหมัดแน่นด้วยความโมโห“หน็อย ไอ้อึหมา ฉันอยากจะใช้เท้าเหยียบมันจริง ๆ!”“ถ้าไปเหยียบเขา เท้าของเธอก็จะต้องไปสัมผัสกับอึไปด้วย มันไม่คุ้มหรอก”ฉินเฉาโบกมือ “ปล่อยให้มันอวดดีไปก่อน เดี๋ยววันหนึ่งมันก็จะต้องเสียใจเอง เอาล่ะ พวกเรากลับไปกันเถอะ”“อา จะต้องไปทำความสะอาดจริง ๆ เหรอ?”“ทำความสะอาดน้องสาวเธอสิ! กลับไปทำขนมปังต่างหาก ฉันจะใช้ยาสูตรใหม่บดขยี้พวกมันเอง”“ดีล่ะ ไปเลย พวกเรารีบกลับไปกันเถอะ!”ชางลั่วกล่าวออกมาอย่างมีความสุข หลี่นาเองก็เดินตามมาอย่างนึกดีใจ มีพี่ฉินเฉาอยู่ด้วย มันเป็นเรื่องดีจริง ๆเมื่อไหร่เธอถึงจะสามารถทำได้เหมือนกับพี่ฉินเฉาบ้าง? เธอจะได้กลายเป็นภรรยาที่ดีให้กับพี่ฉินเฉาหลี่นาไม่ต้องการจะเป็นแจกัน [1] ที่อยู่ข้างกายพี่ฉินเฉา“เจ้าหนุ่มฉิน ทำไมถึงได้น่ารำคาญแบบนี้?”หลัวเต๋อกล่าวออกมาอย่างกะทันหัน “ถ้าอยากจะลงโทษไอ้ชั่วนั่นจะต้องรอนานเป็นสัปดาห์ไปทำไม?”“
