ได้มากเท่านั้น ฉันเคยทำให้พวกเธอรู้สึกผิดหวังตอนไหนล่ะ?”“ฉันรู้อยู่แล้วว่าพี่ฉินเฉาเป็นคนที่น่าเชื่อถือมากที่สุด…..”หลี่นากอดฉินเฉาให้แน่นขึ้นกว่าเดิม เธอไม่เต็มใจที่จะปล่อยเขาไปเธอรู้สึกว่าการโอบกอดฉินเฉา ก็เหมือนกับได้โอบกอดทุกสิ่งทุกอย่างของเธอเอาไว้เมื่อมีพี่ฉินเฉาอยู่ตรงนี้ก็ไม่มีสิ่งใดที่น่ากลัวอีกถึงแม้ว่าท้องฟ้าจะถล่มลงมา แต่พี่ฉินเฉาก็จะต้องแบกรับมันเอาไว้ได้อย่างแน่นอนเธอเชื่ออย่างนั้น“โย่ ๆ ๆ นี่ไม่ใช่เจ้าของร้ายเบเกอรี่หมายเลข 76 หรอกเหรอ?”ในขณะนั้นเอง ชายผิวขาวรูปร่างอ้วนท้วม และมีไฝสีดำที่คางก็เดินเข้ามาด้วยท่าทีหยาบคายยิ่งเมื่อบนไฝสีดำของเขามีขนอยู่เช่นนี้ มันก็ยิ่งทำให้ดูโดดเด่นมากขึ้นไปอีกชายคนนั้นเดินเข้ามาที่นี่ ในขณะเดียวกันก็จับเส้นผมของตัวเองไปด้วย ด้วยท่าทีพึงพอใจ“นายเป็นใคร?”ชางลั่วไม่รู้ว่าชายคนนี้เป็นใคร“เฮ้ เจ้าของร้านทั้งหลาย ถึงจะไม่รู้จักฉันก็ไม่เป็นอะไรหรอก ถ้าอย่างนั้นฉันขอแนะนำตัวก่อนก็แล้วกัน ต่อไปพวกเธอจะได้จำชื่อของฉันได้ ฉันชื่อว่าโจวหงซิน เป็นเจ้าของร้านเบเกอรี่หงซินยังไงล่ะ”“อะไรนะ? เป็นแกนี่เอง!”เมื่อชางลั่วได้ยินคำพูดของคนคนนี้ เธอก็โมโหขึ้นมาทันที เธอยื่นมือทั้งสองข้างออกไป และคิดที่จะใช้กรงเล็บเล็ก ๆ ของเธอกระโจนเข้าใส่คนที่ขโมยยาสูตรลับเฉพาะไปฉินเฉารีบยื่นมือไปคว้าเอวของชาวลั่วเอาไว้เบา ๆ เพื่อหยุดเธอเอาไว้“สาวน้อย อย่าเพิ่งตื่นตระหนกนักส