บายออกไปก่อน“ฉันรู้ ฉันชินแล้วล่ะ”เฉิงอิงหัวเราะออกมา “นายเป็นตัวซวยนี่ เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้ว”“ว่าไงนะ…..”“พี่ฉินเฉาของฉันไม่ใช่ตัวซวยสักหน่อย!”หลี่นากล่าวออกมา “พี่ฉินเฉาเป็นคนที่ฉันสามารถพึ่งพาได้ดีที่สุดต่างหาก”“เฮ้ สาวน้อยคนนี้ปกป้องนายสุด ๆ เลยนี่”เฉิงอิงกะพริบตาใส่ฉินเฉา “เธอไม่รู้โฉมหน้าที่แท้จริงของนายงั้นเหรอ?”“ฉันจะไปมีโฉมหน้าที่แท้จริงอะไร?”ฉินเฉามีท่าทีวิตกเล็กน้อย “ฉันเป็นแค่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยธรรมดา ๆ เท่านั้น”เขากล่าวกับเฉิงอิงความหมายในคำพูดนั้นชัดเจนดีอยู่แล้ว เขากำลังบอกกับเฉิงอิงว่าเขาเป็นเพียงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยต่อหน้าหลี่นา อย่าได้พูดถึงเรื่องอื่น“อ้อ ใช่แล้ว ๆ นายเป็นแค่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยตัวเล็ก ๆเท่านั้น ไม่อย่างนั้นนายจะต้องการความช่วยเหลือจากพวกเราไปทำไมล่ะเนาะ”เฉิงอิงกลอกตาใส่ จากนั้นเธอก็กล่าวกับนายทหารที่อยู่ข้าง ๆ ตัวเธอ “เมื่อถึงเวลานายฟังคำสั่งจากฉันก็พอ เข้าใจมั้ย?”“ครับ!”ทหารนายนี้ยังเป็นเด็กหนุ่มอยู่เท่านั้น ฉินเฉาคิดว่าเขาน่าจะมีอายุประมาณ 18 – 19 ปี เมื่อเทียบกับเขาแล้ว เฉิงอิงมียศใหญ่กว่าเขาอยู่ไม่น้อย บนบ่าของเขามีเครื่องหมายของนายทหารชั้นสัญญาบัตร แต่บนหน้าอกของเฉิงอิงนั้นมีเครื่องหมายของทหารระดับพันโท“เธอเลื่อนยศแล้วเหรอ?”ฉินเฉาจำได้ว่าตอนที่เขาเจอเฉิงอิงครั้งแรก เธอยังเป็นพันตรีอยู่เท่านั้น“เจิ้งซือฉีได้กลับมายังป