้ก็ต้องทำอีกเหรอ?”หลังจากที่พวกเขาเดินออกไปแล้ว ชางลั่วก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา “พระเจ้า! นานาน้อย เธออยากให้ฉันหมดแรงตายอยู่ตรงนี้ใช่มั้ย!”“ที่ชางลั่วพูดมาก็ถูก ถ้าหากยังเป็นแบบนี้อยู่ พวกเธอสองคนจะรับภาระหนักกันเกินไป ทำไมถึงไม่ให้ฉันหาคนทำขนมมาช่วยพวกเธอล่ะ? จะได้ประหยัดแรงไปได้ด้วย”“ฉันยังไม่อยากทำแบบนั้น”หลี่นาส่ายหน้า “ถ้าหากว่าพี่ฉินเฉาช่วยเหลือพวกเรามากเกินไปและเอาแต่ช่วยอยู่แบบนี้ ฉันจะรู้สึกว่าร้านแห่งนี้ไม่จำเป็นที่จะต้องมีฉันอีกต่อไปแล้ว…..”“……”ฉินเฉารู้ว่านี่เป็นสิ่งที่หลี่นาได้คิดอย่างหนักแน่นแล้ว“ถ้าอย่างนั้นทำไมพวกเราถึงไม่จำกัดการขายไปก่อนล่ะ?”ชางลั่วนั้นมีหัวทางด้านการค้าอยู่บ้าง เธอกล่าวว่า “คนที่มาเข้าแถว 100 คนแรกในทุก ๆ เช้า พวกเราจะส่งขนมปังให้ฟรี ถ้าหากแจกฟรีแบบนี้จะสามารถดึงดูดผู้คนไปได้ด้วย แถมพวกเราก็จะไม่เหนื่อยจนเกินไป พวกเธอคิดว่ายังไง?”“จะใช้วิธีนี้นี่เอง”ฉินเฉาพยักหน้า“โอ้ แต่ว่าหนึ่งร้อยคน ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ…..”“ไม่จำเป็นต้องเป็นพวกเราหรอก ให้พ่อครัวทำขนมมาทำสิ เขาเป็นพ่อครัวของพวกเรา พวกเราก็จ่ายค่าแรงให้กับเขา ยิ่งไปกว่านั้นพวกเราจะให้เขาขึ้นรูปขนมปังให้เท่านั้น ส่วนพวกเราจะเป็นคนใส่ส่วนผสมเอง โอเคมั้ย?”ชางลั่วกล่าวออกมา“เธอนี่ฉลาดจริง ๆ”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะลูบศีรษะของชางลั่ว ผู้หญิงคนนี้คงจะสืบทอดหัวทางด้านการค้าขายมาจากพ่อของเธอ“เฮ้ อะไรกัน