องเธอเข้าสิ เธอไม่เชื่อฉันชัด ๆ!”“เป็นแบบนั้นที่ไหนล่ะ…..”“อะแฮ่ม พูดถึงเรื่องการทำขนมปังแล้ว…..”จู่ ๆ ฉินเฉาก็กล่าวขึ้นมา “ที่จริงแล้วตระกูลฉินของฉันยังมีสูตรลับที่ไม่มีใครรู้อยู่ด้วย”“โอ้?”ชางลั่วเงยหน้ามองฉินเฉาทันที “ตระกูลของพี่ฉินเฉาเคยขายขนมปังมาก่อนด้วยเหรอ?”“เปล่า ขายโทรศัพท์มือถือน่ะ”“ฮึ่ม! พี่ฉินเฉาจะยั่วโมโหฉันใช่มั้ย!”“เป็นแบบนั้นที่ไหน? ทำไมพวกเราถึงไม่มาเปรียบเทียบกันดูล่ะ?เธอก็ทำขนมปังยาโด๊ปเวอร์ชันพัฒนาแล้วของเธอไป ส่วนฉันกับนานาน้อยก็จะไปลงมือทำขนมปังของพวกเรา”“ไปไกล ๆ เลย ไปหาขนมปังยาโด๊ปของพี่เถอะ!”ชางลั่วกลอกตา “เปรียบเทียบก็เปรียบเทียบสิ ฉันจะกลัวพี่หรือยังไงกัน?”เมื่อกล่าวเช่นนั้นจบ เธอก็เริ่มนวดแป้งและเตรียมพร้อมที่จะฆ่าทุกคนในวันนี้“นานาน้อย เธอก็มาเริ่มนวดแป้งด้วยสิ”ฉินเฉากล่าวออกมา“แต่ว่า… ขนมปังของฉัน… มันไม่มีอะไรที่แตกต่างไปจากเมื่อวานเลยนะ…..”หลี่นากล่าวอย่างลำบากใจ“จะกลัวอะไร? เธอยังมีพี่ฉินเฉาอยู่ไม่ใช่เหรอ?”หลังจากที่พูดจบ เขาก็เขย่ากระดาษคราฟท์ในมือ“พี่ฉินเฉา ที่ถืออยู่ในมือนั่นไม่ใช่อึวัวงั้นเหรอ?”ชางลั่วกล่าวหยอกเย้า “มันเป็นตัวช่วยที่ดีในการปลูกพืชเลยนี่ พี่ฉินเฉาจะต้องหาวิธีอื่นหรือเปล่าก็ไม่รู้”“เฮ้ เดี๋ยวเธอก็รู้ว่าขนมปังของพวกเรามันเหนือกว่า!”ฉินเฉายังคงปิดบังเอาไว้เช่นเดิม“หึ เมื่อถึงเวลานั้น ฉันจะทำให้พี่ต้องร้องไห้แน่นอน”ชางลั่วกล่าวออกม
