าอย่างมั่นใจ วันนี้เธอไม่ได้ออกแบบขนมปังให้มีลักษณะที่แข็งแกร่งอีกต่อไป แต่มันเป็นเพียงทรงกลมธรรมดาเท่านั้น…..เธอคงจะกลัวว่าสิ่งที่ได้ออกมาจะมีรูปทรงที่น่าทึ่งอีก เธอจึงทำมันออกมาด้วยความตั้งใจมากขึ้นเธอได้รับประสบการณ์จากเมื่อวานนี้มาแล้ว วันนี้จึงทำทุกอย่างได้รวดเร็วขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ปรุงรสชาติของขนมปังที่ถูกนวดมาอย่างดี ตามสูตรที่เขียนอยู่ในสมุดบันทึกอย่างระมัดระวัง แล้วจึงนำขนมปังใส่เข้าไปในเตาอบชางลั่วปรบมือ พร้อมกับมองกลุ่มของหลี่นาและฉินเฉาด้วยความมั่นใจที่เต็มเปี่ยมทั้งสองคนกำลังนวดแป้งต่อไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รอช้า“พวกเธอจะเลิกทำไปเลยก็ได้นะ”ชางลั่วกล่าวออกมา “ไม่ว่ายังไงขนมปังของฉันก็จะต้องชนะอยู่แล้ว ถึงพวกเธอจะพยายามมากขนาดไหน มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก”“ยังเร็วเกินไปที่จะพูดแบบนี้”ฉินเฉากล่าวขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม “บอกแล้วไงว่าขนมปังของพวกเรามันจะต้องเหนือกว่า”จากนั้นเขาก็หันหน้าไปกล่าวกับหลี่นา “เอาล่ะ พวกเรามาออกแบบรูปทรงของขนมปังกันเถอะ”“เป็นทรงกลมไม่ดีเหรอ?”หลี่นาเงยหน้าขึ้นมาถาม“ไม่ ๆ ๆ มันยังไม่มีความเป็นศิลปะมากพอ”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะรับแป้งจากหลี่นา และเอามานวดอยู่หลายครั้ง เมื่อเห็นสายตากังวลของเธอ ฉินเฉาก็หัวเราะออกมา “วางใจเถอะฉันจะไม่ทำให้มันออกมาเหมือนกับขนมปังยาโด๊ปแน่ ๆ”หลี่นาหัวเราะออกมาแต่ว่าสีหน้าของชางลั่วนั้นเขียวคล˺าไปทั้งหน้า“ให้ตายเถอะ พวกเธอล
