มปังทั่วไป แต่รสชาติที่ดีกว่านิดหน่อยแบบนี้ก็ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้ร้านค้าของนานาน้อยโดดเด่นขึ้นมา“ปะ เป็นยังไงบ้าง…..”ชางลั่วดูวิตกกังวลอยู่เล็กน้อย เธอได้แต่มองปากของฉินเฉาขยับไปมา หลังจากที่ฉินเฉากลืนขนมปังเข้าไปแล้ว เธอจึงเอ่ยถามขึ้นมา“ไม่เลวเลย อร่อยมาก นานาน้อยก็ลองชิมดูสิ”คำพูดของฉินเฉาทำให้ชางลั่วรู้สึกโล่งใจ แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกผิดหวังขึ้นมาเล็กน้อย “แค่อร่อยมากเองเหรอ…..”ในความคิดของเธอ เธอกำลังรอคอยให้ฉินเฉาตะโกนออกมาว่าว้าว! นี่มันอร่อยสุด ๆ!หลี่นาฉีกขนมปัง ก่อนที่จะเป่าแล้วกินเข้าไปเช่นกัน“โอ้ อร่อยมากเลย ฉันรู้สึกได้เลยว่ามันอร่อยกว่าขนมปังร้านอื่น”เมื่อผลการประเมินออกมาเช่นนั้นก็นับว่าไม่เลวร้ายอะไร อย่างน้อยความพยายามของเธอก็ไม่ได้สูญเปล่า นอกจากนี้มันยังแสดงให้เห็นว่าสมุดบันทึกของคุณยายเป็นสิ่งที่มีค่าจริง ๆเมื่อชางลั่วกินไปหนึ่งคำ เธอก็รู้สึกพอใจกับมันมาก“โอเค ถึงแม้ว่ารูปทรงของมันจะดูธรรมดาไปสักหน่อย แต่ว่ารสชาติก็ออกมาดี มันจะต้องขายดีแน่ ๆ”“อื้ม!”หลี่นาหยักหน้า“อ้อ ใช่แล้ว พี่ฉินเฉาจะยอมแพ้ไปเลยก็ได้นะ ยังไงก็เห็น ๆ กันอยู่แล้วว่าขนมปังของคุณยายฉันมันอร่อยมาก ๆ”เมื่อชางลั่วรู้สึกมั่นใจขึ้นมา เธอก็เริ่มยกหางเล็ก ๆ นั่นอีกครั้ง“มันยังเร็วเกินไปที่เธอจะมั่นใจแบบนั้น”ฉินเฉายิ้มออกมา “พวกเรายังทำขนมปังไม่เสร็จเลย”“ยังไงมันก็ไม่มีทางที่จะอร่อยกว่าสูตรของคุณยา
