กรรมเหมือนกัน….. เอาเถอะ ปากของเจ้ามันเต็มไปด้วยน˺าผึ้งอยู่แล้ว ข้าจะบอกเจ้าก็ได้ ที่จริงแล้วถึงบอกเจ้าไปก็ไม่เป็นอะไรหรอก แต่ว่าในตอนนี้ในมือของเจ้ายังมีวัตถุดิบไม่เพียงพอหากจะกลั่นยาอายุวัฒนะชนิดนี้ เจ้าจำเป็นที่จะต้องมีวัตถุดิบ”หลัวเต๋อคิดในใจ ไม่ต้องกล่าวถึงความสามารถอย่างอื่น แต่ถ้าหากเป็นเรื่องที่ทำให้คนอื่นประทับใจ เด็กคนนี้นับว่ามีความสามารถเป็นหนึ่งในใต้หล้า“วัตถุดิบ? ผู้อาวุโส ท่านบอกมาเลยว่าสำนักไหนมีวัตถุดิบที่ว่ามากกว่ากัน?”“แน่นอนว่าจะต้องเป็นตระกูลหนานกงแห่งยอดเขาหมอกอยู่แล้วคนเหล่านั้นงานการไม่ทำ วัน ๆ เอาแต่กลั่นยาอายุวัฒนะ”“โอเค ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็มีทางออกสำหรับเรื่องวัตถุดิบแล้วล่ะ”ฉินเฉายิ้มออกมา“โอ้?”ทันใดนั้นหลัวเต๋อก็พลันเข้าใจบางอย่างขึ้นมาได้ทันที “นี่เจ้ากำลังหมายความว่า…..”“ใช่ ฉันจะไปขโมยเม็ดยายังไงล่ะ!”ฉินเฉายืนยันความคิดของหลัวเต๋อ “ในระหว่างที่ยังมีเวลาอีกนานจนกว่าจะถึงคืนนี้ ฉันก็จะไปเดินเล่นที่ยอดเขาหมอกก่อน ฉันไม่ได้ไปที่นั่นมานานแล้ว ในฐานะที่ฉันเป็นประมุขของนิกายหลัวซา ถ้าหากฉันไม่ไปที่นั่นบ้าง เกรงว่าตงฟางอิ๋งจะพูดถึงฉันในทางไม่ดีเอาน่ะสิ ฮ่า ๆๆ!”หลัวเต๋อรู้สึกละอายใจกับความไร้ยางอายของฉินเฉาเหลือเกิน“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ไปจัดการเองเถอะ ถึงยังไงเจ้าก็ยังไม่มีแม้แต่เตาหลอมยาอายุวัฒนะอยู่ดี เจ้าจะต้องไปขอยืมมันจากยอดเขาหมอกเสียก่อน”“โอ้ ผู้อาวุโสช่
